Stroof 1: Drusse op dä Stroß jeht et widder loss, Trumm un Jitta, Fastelovend in de Luff. Konfetti am fleeje, de Leechter üvverall, de Stadt singk laut — ich hür dä janze Knall. Minsche op d’r Eck met Bier en d’r Hand, Lache un Danze, jeck un rasant. Ich stonn am Finsder, luur en de Strooß — doch ming Roh, die weed he janz jruß. Pre-Refrain: Ich drieh de Musik bei mir nur leis, nur ne Akkord, dä et beweis Refrain: Un ich bliev heh, wenn d’r Zoch vürbei jeht, weil ming eeje Welt sich vill leise drieht. Kee Kamelle, kee Alaaf em Chor — nur d’r Wind, dä singk mir jet vör. Un ich weeß, dat es jenau ming Ding: Roh em Hätze — minge Sunnesching. Stroof 2: Am Morje jonn ich röver zum Schloss, Poppelsdorf, dä Himmel es triste, De Schritte halle op dä Steen, für ene Moment bin ich widde dä Kleen. Im botanische Jaade op enem Bänkche, verjess ich Zick un all de Minsche. Nur dä Wind im Jeseech, janz kaal un frisch, ich bin zefridde, eenfach nur glücklich. Refrain: Un ich bliev heh, wenn d’r Zoch vürbei jeht, weil ming eeje Welt sich vill leise drieht. Kee Kamelle, kee Alaaf em Chor — nur d’r Wind, dä singk mir jet vör. Un ich weeß, dat es jenau ming Ding: Roh em Hätze — minge Sunnesching. Bridge (ruhig → Band setzt ein): Jede Jeck hät singe Takt, manche laut un manche sacht. Un wenn d’r Fastelovend spille däät, spill ich alleen ming eije Leed. Final-Refrain (kräftig): Wenn d’r letzte Ton verhallt, un d’r Daach widde normal erschallt, weeß ich, wat mich widderbringk: dat leise Leed, wat en mir klingk. Zwische Schloss un dämm kaale Bänkche, nemm ich dä Moment an et Händche.