Zes Miljoen Goden

[Intro] [high-pitched electronic ringing tone, dry female vocals] [Verse 1] God. Alsof ik een schepper in mijn broekzak heb. En dan besef ik me: mensen acclimatiseren. God begon. Maar... ja. Ergens is er een boek... zwart als waarheidn? Goud geld? Een ontploffing in Gaza of een naaste neemt afstand van geweld? En dan heb je in andere landen zes miljoen goden die geëerd worden met niksnwat men geeft. En dan praten we over belangen, zodat rijk arm eerlijk deelt, maar welk boek gaat het dan eigenlijk nog? Als zelfs de regenboog gebrokennlicht is en dus in kern wit en ongrijpbaar meer dan we nog schelen.. I do care. En ik ben meer dan gender verloren of ben ik de vrouw die je hoort. Ziet. Oordeelt. Laat. Liet. waar vergaderen we nou voor zo'n groot geheel over? Wie wil erkenning nou niet? Maar... Zijn er niet meer mensen dan goden? Of is God zo groot dat - He even keeps every person in the palm of his hands? [Verse 2] Mensen acclimatiseren alsof we God in onze broekzak hebben, een schepper. Zoals ik dus gekant regen God sta te krijsen als daklose vrouw die weet dat talenten in elk hulsje wonen of je het nou gelooft of niet. Of zijn dit zaken dan zoals ik zelf nu casus en caseload ben en doe... In do. But what type if belueve geloof jij en triggers you? Count me in, I want to try. Dan zijn we samen. Beide sterven we aan het eind en we passen aan. Acclimatiseren. God, ik kan me niet verweren! Wees maar omni nu want presentie geeft men woorden maar zonder zin is ze als mijzelf zonder punt. Of zelfs God zonder naam. We proberen het. Zoals we eigenlijk ook het milieu proberen te acclimatiseren. Benoemen. We controleren, we beheersen, we houden het binnen de perken. Hebben daar weer gemeentewerkers voor. Maar ik denk dat een ander betalen om jouw straat schoon te vegen verloren potentieel is. Wie,wil zijj werkdag beginnen in regen? Als het bijvoorbeeld een dakloze zo eigen is.. Maar ik ben teveel lagen and at the end, it doesn't even matter. But IF it does, want God... gewoon mijn lieve God. This is your child... A kid puzzelend verloren. Geef het beeld. Of mag men misschien... [Verse 3] Wat nou... als we Allah, Allah, algemeen gewoon een klimaat leefbaar gaan proberen te houden Niet maken, niet scheppen, niet samenkomen voor de gein - geld - gemak - gebadeloze ambitie om te vergaderen. Of dat grote boek te bespreken waar ik naakt als ik ben naar Hem, op zondag met soms wel zes miljoen mensen sta te dansen op music and emotion. Hier en daar een vals orgel of extemiteit zoals ik. En geloof me... Buiten die muren zwerft Hij... Jij. Ik. Zingeving. Levensdoelen. Wasn't that our purpose en ons groot belang? But are we just afraid, scared, en ik noem het bang. [Verse 4] Er zijn zoveel religies dat ik het einde van lijden wellicht begrijp. Doordat mijn ware ik claimt toch echt maar één God te kennen. Dat is mijn gelovig hart. Its meant to love beyond every context and proportion, just like I think love is supposed to be. Ken het niet. It grabbed me. Ik ben een mens en gesproken taal, zoals God dat eigenlijk ook wel is in mijn verhaal. Hij werd mens, niemand gelooft dat wat a simple fact and kloppend tussen 2 oudr kaften. [Sad] Vind ik koren. Ik wel. Ik kan echt van iedereen houden.... En daarom word ik misschien wel zo makkelijk misbruikt. Oh mon ma nalief. God, waar eindigt u? Als u voor mij bij elke vraag begint. Als het einde dan ook zo is. Ben ik dan naïef of grenzeloos? Of die voetstappen in het zand die vergeeft als dust in the wind. Tegen wie elk mens zegt: Kind, welke kerk ga je? Ik ben er één. En welke vooral hier? Ja, mijn lieve naaste. Ik ben gewoon maar een dichter. A human being, not doing, en geen animal of dier. Ik eindig bij het begin. Waar dit eindigt zoals u begonnen bent met mij en ik eigenlijk zelfs het woord liefde niet in taal kan omvatten. Because no writer ever spoke about the real truth of love. Because there's no word their pen could hold to promisenas I try. Jij en ik. God erbij. Mee gesproken in toon. En dan intoneer ik dit labelloos en contextueel een koepel zonder maan: Alles death - all in one. Alle voor één en andersom. Luister dit maar goed. Wie werkt. Want dit eind rond af met de vraag van het begin. God als eind baas middin. En welke voor allen dan?