(Intro) (Vers 1) Het was vrijdag zoals altijd ons programma op tv Blokjes oude kaas, een fles Tawny Port lachten ons vanaf de tafel toe En jij? Jij lachte nog met ons mee Toen de reclame was begonnen stond je op en liep naar de gang Je draaide met je sleutelbos één rondje om je vinger Met je jas aan, je telefoon in je hand bleef je even voor me staan Je zei: 'Het is over... ik ga' Ik vroeg alleen maar: 'Wat?' Toen viel de deur achter je dicht en was de reclame voorbij Hé... de serie begint weer... Waar ga je nou heen? Heb je nog iets afgesproken? Hé? Schat? (Refrein 1) Zomaar ben je opgestaan en weggegaan Zomaar jouw glas staat nog gewoon naast het mijne Wat bedoelde je nou met: Het is over... ik ga? Dat zijn de laatste woorden die je me gaf Zomaar... Wat gebeurde hier nou? ♫ (Vers 2) Buiten barst een onweer los een donderslag vlak boven huis heel even hoor ik niets meer denken dan wordt het binnen weer zo stil Je komt niet terug... Je bent echt weggegaan Maar wanneer wist jij dit al? Vandaag? Of al veel langer? Was het soms op je verjaardag toen je dacht dat ik hem was vergeten? En ja! – Die was ik vergeten! Je zei die avond bijna niets en ik... ik heb er niets achter gezocht (Refrein 2) Zomaar... zo leek het nog daarnet Maar hoeveel heb jij mij verteld dat ik gewoon niet heb gehoord? Zomaar... Hoe vaak dacht ik bij jouw blik: je hebt gewoon een slechte dag? Hoe vaak vroeg ik wat er was en nam ik genoegen met 'niks'? Misschien stond jij al bij de deur lang voordat je vanavond ging Zomaar... zo voelde het voor mij (Brug) Het onweer rolt verder weg beneden staat de vrijdag nog op tafel de kaas begint te zweten in het donker Ik loop de trap op niet omdat ik moe ben maar omdat de avond voorbij is De slaapkamerdeur staat op een kier zoals je hem vanmorgen achterliet Op het kastje staan twee jongens die nog dachten dat ze alles wisten... Van elkaar Van de tijd Van hoe je blijft Ik ga zitten op mijn kant van het bed Het onweer is verdwenen en ineens weet ik welke vraag ik niet wil stellen Hoe lang was jij al weg toen je nog naast me sliep? ♫ Ik kijk nog één keer naast me en pak mijn kussen van het bed Vannacht... maar op de bank... (Vers 3) De zaterdagkrant valt op de mat van de klap schrik ik wakker Mijn nek is stijf, mijn rug doet pijn De televisie staat nog aan Vaag hoor ik een stem: 'Nu twee voor de prijs van één!' Ik dacht: Stik! Ik ruim de glazen van de tafel zet twee kopjes bij elkaar Ik schenk de koffie zoals altijd en pas dan zie ik wat ik doe Twee kopjes... Ik weet niet meer hoe ik koffie zet voor één (Refrein - slot) Zomaar... zo voelde het voor mij Omdat ik niets had zien gebeuren tot jij opstond en verdween Zomaar... maar jij was blijkbaar al vertrokken lang voordat je gisteren ging Misschien heb jij het wel gezegd... heb ik het gewoon niet gehoord Misschien stond jij al bij de deur... en zag ik alleen dat je er stond Je was al die tijd nog naast me maar ik zag niet... dat je langzaam ging Zomaar... zo voelde het voor mij (Outro) Voor jou begon het afscheid eerder voor mij begint het afscheid... nu ♫ (End) ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2026. All rights reserved.
