(INTRO — głos światła w ciemności): Zanim czas wybrał swój krok… Zanim gwiazdy nauczyły się błyszczeć… Miłość podjęła decyzję… — zejść na ziemię. (ZWROTKA I — cisza sprzed cudu): W ciemnym żłobie, wśród siana i chłodu, zrodził się Król bez pałaców i tronów. Maleńka dłoń — potężniejsza niż świat, niosąca sens każdej nadziei. Nie przyszła burza, ni dzwonów głos — tylko oddech Boga w niemowlęcym śnie. Jakby mówił: „Ja jestem z wami, i zawsze będę tu.” (REFREN — epicko, z chórem): Dar Narodzenia — pokój, który rośnie w sercach, które jeszcze drżą. Dar Narodzenia — Miłość, która zwycięża każdy strach i każdy mrok. (Chór): Emmanuel! Emmanuel! Bóg jest z nami — na zawsze już! Bóg jest zawsze obok nas! (ZWROTKA II — Miłość wybiera drogę ludzi): Nie szukał siły wśród żołnierzy, ani skarbów z wielkich miast. Przyszedł tam, gdzie prosty człowiek ma serce jak otwarte drzwi. Wybrał życie kruche jak szkło, by każdy mógł Go dotknąć… by nikt już nie był sam. (REFREN — epicko, z chórem): Dar Narodzenia — pokój, który rośnie w sercach, które jeszcze drżą. Dar Narodzenia — Miłość, która zwycięża każdy strach i każdy mrok. (Chór): Emmanuel! Emmanuel! Bóg jest z nami — na zawsze już! Bóg jest zawsze obok nas! (MOST — prawda objawiona): Gdy Bóg staje się człowiekiem — człowiek staje się zdolny do miłości większej niż łzy i czas. (ZWROTKA III — każdy z nas jest Betlejem): Dziś w naszych sercach drzemie to samo światło sprzed wieków. Wystarczy powiedzieć „wejdź”… a rodzi się nowe życie. Nie odchodź od cudu, który trwa — Bo Betlejem nie jest miejscem… Betlejem jest w nas. (REFREN FINAŁOWY — triumf chóru i orkiestry): Dar Narodzenia — Miłość żywa płonie tak, że jasny jest świat! Dar Narodzenia — Niebo dotyka najbiedniejszego z nas! (Chór): Gloria! Gloria in excelsis Deo! On jest z nami! On jest w nas! On jest wśród nas! (CODA — ostatni szept nieba): Dziś cud ma imię Miłość… Dziś cud jest wśród nas…. Dziś cud obudził serca nasze…
