Στα όνειρα μου χάνεσαι ξανά, σκιά που λιώνει μέσα στη σιωπή. Αγγίζω ήχους που δεν είναι εδώ, μια ηχώ που με κρατά ζωντανή. Ηχογραφημένα όνειρα, τρέχουν σαν νερό στη μνήμη μου. Φωνές που αιωρούνται στον αέρα, με καλούν να χαθώ μαζί τους. Δεν ξέρω αν είσαι αληθινός, ή απλά μια σκιά στο φως. Κάθε ανάσα σου, μια μελωδία, που χάνεται πριν πω «εδώ». Σβήνεις σαν φως στην ομίχλη, μα η ηχώ σου μένει να με βρει. Κι αν ξυπνήσω, θα σε κρατήσω, σε ήχους που δεν θα σβηστούν ποτέ. Ηχογραφημένα όνειρα… ηχώ… ηχώ… ηχώ…
