
নিজৰ বাটে যাওঁ [Intro — দূৰণিৰ বাঁহীৰ সুৰ, একতাৰাৰ টংকাৰ, কোমল ঢোলকৰ তাল] অ’... ঐ... অ’... নদী বয়, বতাহ বলে, মইনো যাওঁ কোন বাটে? অ’... ঐ... অ’... নিজৰে পোহৰ জ্বলি উঠে, নিজৰে বুকুৰ মাজতে। [Verse 1] আকাশখনক সুধিছিলোঁ, কিয় ৰংবোৰ সলনি হয়? মেঘৰ আঁৰত বেলিটো লুকায়, ৰ’দে আকৌ বাট বিচাৰে। নৈৰ বুকুত বান্ধিছিলোঁ, বালিৰে এখনি ঘৰ; জোৱাৰ আহি লৈ গ’ল সকলো, ৰ’ল মাথোঁ চাপৰ। পৰৰে ৰং সানোঁতে সানোঁতে, নিজৰ ৰং হ’ল ম্লান; আনৰ সুৰত নাচোঁতে নাচোঁতে, হেৰাল বুকুৰ গান। [Refrain] অ’ মোৰ মন, উভতি আহ, নিজৰ পদূলিলৈ; আনৰ বাটত কিমান খোজ, নিজৰ বাটে যাওঁগৈ। অ’ মোৰ মন, উভতি আহ, নিজৰ পোহৰলৈ; আকাশ যদি আঁতৰি যায়, মাটিয়েই আছে ভৰ দিবলৈ। [Verse 2] বাঁহৰ পাতত বতাহ লাগি, কিমান কথা কয়; নীৰৱ ৰাতিৰ বুকুৰ মাজত, নতুন পুৱা হয়। শুকান পাতৰ সৰসৰণিত, শুনোঁ বিদায়ৰ গান; সৰি পৰিও মাটিৰ বুকুত, বীজে পায় নতুন প্ৰাণ। নৈৰ পানীক বান্ধি ৰাখি, কোনে ৰাখিব পাৰে? মনৰ চৰাই মুকলি হ’লে, নীল আকাশলৈ উৰে। [Chorus] মই নিজৰ বাটে যাওঁ, নিজৰ সুৰতে গাওঁ; হেৰোৱা ৰঙৰ খবৰ এৰি, নতুন ৰঙেৰে ৰাঙাওঁ। মই নিজৰ বাটে যাওঁ, নিজৰ পোহৰ জ্বলাই; নিশাৰ বুকু ফালি ফালি, পুৱাৰ বেলি চাওঁ। অ’... ঐ... অ’... নিজৰ বাটে যাওঁ, অ’... ঐ... অ’... নিজৰ সুৰতে গাওঁ। [Instrumental Interlude — পেঁপাৰ কোমল সুৰ, বাঁহীৰ আলাপ, ঢোলকৰ লোকছন্দ] [Verse 3] দূৰ পাহাৰৰ কুঁৱলীয়ে যদি, ঢাকি ৰাখে শিখৰ; কুঁৱলী জানো চিৰদিন থাকে, ৰ’দে মেলিব আঁচল। বুকুত যদি বৰষুণ নামে, নামক চকুলো হৈ; মনৰ মাটিত গজিব এদিন, এপাহি নতুন কলি। কোনে কাকনো পূৰাব লাগে, কোনে কাকনো বুজিব? নিজৰ বুকুৰ শূন্য ঠাইত, নিজৰে সুৰে বাজিব। [Bridge — ঢোলকৰ তাল ক্ষীণ, একতাৰা আৰু বাঁহীৰ আবেগপূৰ্ণ সুৰ] কেতিয়াবা মন উভতি যাব, পুৰণি দিনৰ কাষ; স্মৃতি হ’ব নদীৰ পাৰৰ, বেলি ডুবাৰ আভাস। মৰম যদি দূৰতে থাকে, থাকক দূৰণিতে; শিপা মেলি গছজোপা ৰয়, নিজৰ মাটিৰ বুকুতে। [Final Chorus — মুকলি কণ্ঠ, ঢোল-তাল-পেঁপাৰ উজ্জ্বল লোকছন্দ] মই নিজৰ বাটে যাওঁ, নিজৰ সুৰতে গাওঁ; পুৰণি ছাঁৰ বান্ধোন এৰি, নতুন পোহৰ পাওঁ। মই নিজৰ বাটে যাওঁ, নিজৰ পোহৰ জ্বলাই; নদীৰ দৰে বৈ বৈ গৈ, সাগৰৰ ঠিকনা পাওঁ। অ’ মোৰ মন, উভতি আহ, নিজৰ পদূলিলৈ; আনৰ বাটত কিমান খোজ, নিজৰ বাটে যাওঁগৈ। [Outro — বাঁহীৰ দীঘল সুৰ, একতাৰাৰ মৃদু টংকাৰ] অ’... ঐ... অ’... নৈ বৈ যায়, নৈ বৈ যায়... মইও যাওঁ, মইও যাওঁ... নিজৰ বাটে, নিজৰ বাটে... অ’... ঐ... অ’... নিজৰ সুৰতে গাওঁ...

