ภูเขาไม่เคยตบมือ V.1

(o-o-o) [Verse 1] หลายฤดูกาล เวทีผลิดอกเหนือทุ่งหญ้า เต็นท์หลากสีเคยเบียดกันเหมือนดอกไม้ป่า เราจึงเข้าใจผิด ว่าฤดูจะกลับมาเหมือนเดิมทุกปี มีคนวางก้อนหินเล็ก ๆ ไว้หน้าประตู มีคนเขียนคำไว้บนสายลม แต่เราปล่อยให้ภูเขาอ่านแทน เพราะคิดว่าลมก็พัดผ่านไปเอง [Pre-Chorus] เมื่อหุบเขาตอบกลับด้วยเสียงสะท้อน เรากลับได้ยินเพียงเสียงของตัวเอง [Chorus] ตราบใดที่ทุ่งหญ้ายังเต็มไปด้วยผู้คน เราก็เชื่อว่าฟ้ายังเลือกข้างเรา ดอกไม้ที่เริ่มเหี่ยวไม่กี่ต้น จึงไม่เคยถูกมอง เรานับจำนวนแสงไฟ แต่ไม่เคยนับหัวใจที่ค่อย ๆ เดินหายไป (o-o-o) [Verse 2] ฤดูหนึ่งมาถึงพร้อมพื้นที่ว่าง สายลมวิ่งได้เร็วกว่าเมื่อก่อน ภูเขาไม่เคยเปลี่ยนตำแหน่ง แต่เสียงหัวเราะหายไปครึ่งหนึ่ง เราเพิ่งก้มลงอ่านก้อนหินเหล่านั้น ข้อความเดิมยังอยู่ครบทุกคำ เพียงแต่คนเขียน เดินไกลเกินกว่าจะได้ยินคำตอบแล้ว [Bridge] ปัญหาไม่เคยโตในคืนเดียว มันเติบโตเงียบ ๆ ใต้สนามหญ้าที่เรายืนทุกปี เราเอาเสียงเฉลิมฉลอง กลบเสียงรากไม้ที่กำลังแตก (o-o-o) [Final Chorus] วันนี้เราหัดฟังลมแล้ว หัดฟังหญ้าที่ไหวเบา ๆ หัดฟังความเงียบระหว่างบทเพลง แต่บางฤดูกาล ไม่ย้อนกลับตามคำสัญญา ภูเขาไม่เคยตบมือให้ใคร มันเพียงเฝ้ามอง ส่วนผู้คน... เลือกเองว่าจะกลับมาหรือไม่ (o-o-o)