Stilte. Waarom doet het pijn? Waarom is daar de duivel op zoek naar mij, zo blijkt? Of lijkt het slechts zo, ik ben het kwijt, bereid om alles los te laten, maar wat is er nog om los te laten? Wat is bereidheid? Voorbereid zijn voor een strijd die allang gestreden is. Begrijp, die strijd zit in mijn mind, niet in werkelijkheid. Werkelijk. Werkelijk waar, ik ben allang klaar, maar nog steeds zit ik daar. Staar weer naar dit scherm te lang, de stilte te zwaar, zelfs voor een echte man, en voor een echte vrouw. Ik ben echt niet bang. Bang voor een beetje stilte, maar dit duurt te lang. Zit al te lang binnen, opgesloten in mezelf, ik word gek hiervan. Om los te komen kan ik zeggen wat ik wil, maar beter ben ik stil, want woorden schieten tekort. Die stilte, het is net God. Niks verboden. De ethiek is niets tegen de vrije drift van de mens, we leven begrensd en opgesloten. Dat gaat ooit exploden. Als je alleen maar beheerst en nooit leert over te geven aan je duistere ik en er stiekem toch naar begeert. Niks zonder gevolgen, feiten Maar ook geen gevolgen zonder oorzaak Als ik in je oor praat zeg ik beide Je gaat ooit begrijpen Als je er alleen naar begeert en nooit leert over te geven aan je lichte ik en jezelf nooit beheerst De mens is een code. (Codetaal) Als je die niet leert, dan speel je het script, niet eens beseffend dat je een script afspeelt. Oh, how good it is. Hoe goed dat het was toen ik nog niet wist. Leven zonder begrip is een beter leven. Nu ben ik moe, geen grap. Al dat begrip, maar nog steeds verandert er niks. Ik wil weten: Wat doe ik fout dan? De jaren gaan voorbij, ik word oud, man. Wat doe ik fout? Ik begrijp mezelf zo goed en wat ik heb begrepen: geen goed en fout. Toch hoor ik dat het roept, het licht. Heb te lang in duister-niss gezeten. Alsof elke stap die ik zet tegen de wil is van dit leven. Alsof het me bewust beperkt, zodat stilte tegen me kan spreken. chorus: waneer word de koning weer de dwaas teveel op zijn schouders, tis te zwaar noem je dit een koning? ja je bent wijs Maar deze paradox los je niet op Non dualiteit, maar nog steeds elke dag in strijd nee deze paradox los ik niet op Stilte. Waarom doet het pijn? Waarom is daar de duivel op zoek naar mij, zo blijkt? Of lijkt het slechts zo, ik ben het kwijt, bereid om alles los te laten, maar wat is er nog om los te laten? Wat is bereidheid? Voorbereid zijn voor een strijd die allang gestreden is. Begrijp, die strijd zit in mijn mind, niet in werkelijkheid. Werkelijk. Werkelijk waar, ik ben allang klaar, maar nog steeds zit ik daar. Staar weer naar dit scherm te lang, de stilte te zwaar, zelfs voor een echte man, en voor een echte vrouw. Ik ben echt niet bang. Bang voor een beetje stilte, maar dit duurt te lang. Zit al te lang binnen, opgesloten in mezelf, ik word gek hiervan. Om los te komen kan ik zeggen wat ik wil, maar beter ben ik stil, want woorden schieten tekort. Die stilte, het is net God. Niks verboden. De ethiek is niets tegen de vrije drift van de mens, we leven begrensd en opgesloten. Dat gaat ooit exploden. Als je alleen maar beheerst en nooit leert over te geven aan je duistere ik en er stiekem toch naar begeert. Niks zonder gevolgen, feiten Maar ook geen gevolgen zonder oorzaak Als ik in je oor praat zeg ik beide Je gaat ooit begrijpen Als je er alleen naar begeert en nooit leer over te geven aan je lichte ik en jezelf nooit beheerst De mens is een code. (Codetaal) Als je die niet leert, dan speel je het script, niet eens beseffend dat je een script afspeelt. Oh, how good it is. Hoe goed dat het was toen ik nog niet wist. Leven zonder begrip is een beter leven. Nu ben ik moe, geen grap. Al dat begrip, maar nog steeds verandert er niks. Ik wil weten: Wat doe ik fout dan? De jaren gaan voorbij, ik word oud, man. Wat doe ik fout? Ik begrijp mezelf zo goed en wat ik heb begrepen: geen goed en fout. Toch hoor ik dat het roept, het licht. Heb te lang in duister-niss gezeten. Alsof elke stap die ik zet tegen de wil is van dit leven. Alsof het me bewust beperkt, zodat stilte tegen me kan spreken. chorus: waneer word de koning weer de dwaas teveel op zijn schouders, tis te zwaar noem je dit een koning? ja je bent wijs Maar deze paradox los je niet op Non dualiteit, maar nog steeds elke dag in strijd Dus stop!
