Kader yükseklerde yükselen akıntıları bölerken, Bir sinir ağı teneke gökyüzünü keser. Söylediğim sözlerin güçlü olduğuna inanmaya cesaret ediyorum, Dilin sulandırılmış şarkı aramaktan vazgeçmesini sağlamak için. Tembel takımyıldızları solar ve ölür, Soğuk ormanlar dallarını göze doğru savurur. Ama dizeyi netliğin kucağına daraltmak, Şüphesiz sesin yüzüne tükürmek anlamına gelir. Ve granit içindeki mesafeler sınırlı olmadığından, Ve kalplerimizdeki ve zihinlerimizdeki sessizlik zalimce olduğundan, Eğer bir hata melodisi ele geçirirse, Onlar marşlar olarak patlayacak, anlatılacak hikayeler! Sonuna kadar derinlemesine içerek, Yükselen akıntılar, sonunda özgürleşerek! Kader yükseklerde yükselen akıntıları bölerken - Camsı, teneke ve kemik gökyüzüne uzanırken - Sözlerimi çok net duyduğuna inanmaya cesaret ediyorum, Onları kalbinde sakla ve her zaman yakınında tut, Onları yanına al, yolculuğunda, uzaklara ve genişlere, Yükselen akıntılar, sonsuza dek yan yana.
Comments are disabled on this song