8. Προσευχή

Κύριε παντοδύναμε, μην αφήνεις τις ψυχές, που μακριά Σου τριγυρνάνε μέσα στου κόσμου τις σκιές. Φέρε πίσω τους χαμένους, με της αγάπης Σου το φως, κάνε δρόμο μες στο χάος, να Σε βρουν ξανά εμπρός. Μνήσθητι, Κύριε, όλους μας στη γη, γίνε φως στο σκοτάδι — γίνε πνοή. Τους πονεμένους κράτα κοντά, Μνήσθητι, Κύριε, κάθε καρδιά. Τους αρρώστους, τους πληγωμένους, και όσους λυγίζουν ψυχικά, τους ξεχασμένους απ' τον κόσμο, που κουβαλούν βαριά δεσμά. Τους θλιμμένους και τους μόνους, όσους χάθηκαν στο χθες, φώτισε τους μαύρους δρόμους, να γυρίσουν απ' τις πληγές. Μνήσθητι, Κύριε, όλους μας στη γη, γίνε φως στο σκοτάδι — γίνε πνοή. Τους πονεμένους κράτα κοντά, Μνήσθητι, Κύριε, κάθε καρδιά. Τους ταξιδιώτες φύλαξε, σε θάλασσα, ουρανό και γη. Τους κυνηγημένους σκέπασε, κι' όσους πληγώνει η ζωή. Τους φτωχούς — τους διαλυμένους, τις οικογένειες που σκορπάνε, τα παιδιά, που μένουν μόνα, και δεν ξέρουν πού να πάνε. Κι αυτή τη γη που αγκομαχάει, απ' των πολέμων τα δεινά, σκέπασέ την, με το φως Σου, δώσε ειρήνη και χαρά. Μνήσθητι, Κύριε, όλη τη γη, κάνε τον πόνο προσευχή. Στους απελπισμένους δώσε φτερά, Μνήσθητι, Κύριε, κάθε καρδιά. Μνήσθητι Κύριε… και ανάπαυσε ψυχές…