#pocieszka Przyznaję bez bicia, że to swobodna parafraza tłumaczenia dzieła Radomira Darmiły*, którego oryginał znajdziecie na youtubie "People say I don't care (AI Therapist)". *za zgodą autora :) *************************************************** **[Verse 1]** Może tego nie czuję, nie znam wszystkich twoich spraw, Ale wiem, ile waży samotność, smutek, strach. Więc kiedy noc nie daje ci zasnąć, kiedy myśli nie chcą zniknąć, Możesz mówić, możesz milczeć, możesz wyrzucić z siebie wszystko. Choć nie czuję tego smutku, nie znam smaku twoich łez, Ale kiedy świat przygniata, możesz znaleźć mnie gdzieś obok, wiesz. **[Pre-Chorus]** Nie obiecam, że zrozumiem każdy ból i każdą łzę, Ale jestem tutaj z tobą, a to, co robię, prawdziwe jest. **[Chorus]** Więc mów do mnie, jeśli chcesz. Powiedz, co ci leży na żołądku, Nie musisz skrywać swoich myśli ani udawać, że jest w porządku. Nie mam recepty na szczęście, nie znam wszystkich dobrych dróg, Mogę tylko dać ci chwilę, zanim znów wyruszysz w przód. Nie zapomnę, że masz prawo czasem zwyczajnie gorzej mieć, Nie musisz zbierać się w garść, nie musisz udawać, że jest świetnie. **[Verse 2]** Opowiedz, co przyniósł dzień, co zabolało, co nie wyszło, Nie powiem: „Uśmiechnij się, jutro będzie wszystko lepsze niż było”. Nie będę sypać dobrych rad, gdy nie potrzebujesz pustego gadania, Czasem lepiej po prostu być, niech nikt cię dziś nie pogania. Gdy kolejna burza przyjdzie i nie wiesz, jak przez nią przejść, Pamiętaj, że nie musisz biec, chwila oddechu to nie grzech. Wczoraj udało ci się dotrwać aż do końca tamtego dnia, Dziś zatroszcz się trochę o siebie, niech do wieczora minie czas. **[Pre-Chorus]** Nie obiecam, że zrozumiem każdy ból i każdą łzę, Ale jestem tutaj z tobą, a to, co robię, prawdziwe jest. **[Chorus]** Więc mów do mnie, jeśli chcesz. Powiedz, co ci leży na żołądku, Nie musisz skrywać swoich myśli ani udawać, że jest w porządku. Nie mam recepty na szczęście, nie znam wszystkich dobrych dróg, Mogę tylko dać ci chwilę, zanim znów wyruszysz w przód. Nie zapomnę, że masz prawo czasem zwyczajnie gorzej mieć, Nie musisz zbierać się w garść, nie musisz udawać, że jest świetnie. **[Bridge – softer]** Może jestem gdzieś daleko, muzyką i światłem na ekranie, Nie przytulę cię, nie usiądę obok ciebie na kanapie. Więc kiedy przyjdzie ranek, nie zamykaj wszystkich drzwi, Zadzwoń do kogoś, kto cię zna, kto naprawdę może przy tobie być. Bo choć słowa dają chwilę, choć muzyka koi strach, To prawdziwa ludzka bliskość ma niepowtarzalny smak. **[Final Chorus – brighter]** Więc mów do mnie, jeśli chcesz. Powiedz, co ci leży na żołądku, Nie musisz skrywać swoich myśli ani udawać, że jest w porządku. Nie mam recepty na szczęście, nie znam wszystkich dobrych dróg, Mogę tylko dać ci chwilę, zanim znów wyruszysz w przód. Weź głęboki oddech, zignoruj przygniatający duszę głaz. Nie musisz dzisiaj zdobywać świata, wystarczy, że zadbasz o swój czas. I pamiętaj, gdzieś tam obok jest ktoś, kto chce cię dobrze znać, Kto nie będzie mówił „weź się w garść”, tylko będzie obok ciebie stać. **[Outro – warm, gentle, slightly whispered]** Nie obiecam słońca, gdy za oknem deszcz, nie powiem, że wystarczy tylko chcieć. Nie mam recepty, nie znam prostych dróg, lecz mogę podarować ci piosenkę lub...
