พาลชน

(Verse 1) คนพาลนั้นเฝ้าหาแต่โทษ จับผิดโค้งโกรธไม่เว้นแม้วัน มองฟ้ากว้างเพียงความมืดพลัน คอยแต่ฉุดดึงให้ฝันล่มจม (Pre-Chorus) ต่างจากบัณฑิตรู้คิดสว่าง เห็นทางเบิกบานในยามหมองหม่น ไม่ห่วงความผิดของใครยิ่งล้น ใจตั้งมั่นคงสงบนำทาง (Chorus) หากเรารู้ทันพาลชนในใจ ปล่อยเขาลอยไปไม่เก็บในหนทาง บัณฑิตประโยชน์เกินคำสะท้อน จิตจะนิ่งสุขใจเบิกบาน (Verse 2) คนพาลเหมือนพายุฟ้าครืน คำบ่นไม่ยั้งกลืนทุกความหวัง แต่บัณฑิตมองลึกไม่สั่นไหว รู้จักปลงปล่อยในยามพาลพุ่ง (Pre-Chorus) ต่างจากพาลคอยหาแต่ผิด บัณฑิตมองชีวิตเป็นธรรม หากเฝ้าเรียนรู้รู้จักแยกทำ ผลดีจะรับในจิตยิ่งใหญ่ (Chorus) หากเรารู้ทันพาลชนในใจ ปล่อยเขาลอยไปไม่เก็บในหนทาง บัณฑิตประโยชน์เกินคำสะท้อน จิตจะนิ่งสุขใจเบิกบาน (Outro) หากไม่หลงไหลในคำของพาล บัณฑิตจะสานสิ่งดีงามล้วน หนทางแห่งธรรมจักรจะหมุน พาลจะเลือนลับ บัณฑิตยิ่งงาม