(Verse 1) ( na na na na na na) Dwie samotne dusze, dwa ciche światy, Spotkały się w chwili, gdy czas był stracony. Jedno spojrzenie – i nagle, jak gromy, Świat się otworzył, zyskał kolory. (Chorus) Miłość to cud, co nie zna granic, Nie da się zamknąć w słowach i dłoniach. To coś, co istnieje, choć nikt nie widzi, Co rośnie w sercach jak światło w gwiazdach. (Verse 2) (whistle) Nie pytaj o powód, nie szukaj logiki, Bo to, co najprostsze, jest najdoskonalsze. Miłość to rzeka, co sama wybiera, Czy będzie spokojna, czy burzą szaleć. (Chorus) Miłość to cud, co nie zna granic, Nie da się zamknąć w słowach i dłoniach. To coś, co istnieje, choć nikt nie widzi, Co rośnie w sercach jak światło w gwiazdach. (Outro) (szept) A jeśli ją znajdziesz, nie pytaj, dlaczego, Bo to, co prawdziwe, nie pyta o powód. To po prostu jest – i trwa wiecznie, Jak szept wiatru, jak blask księżyca.
