[Introdukcja — szept, narastające organy] In silentio vocem meam audio. W ciszy słyszę własny głos. Non serviam timori. Nie będę służył lękowi. [Zwrotka I — solista, swobodny rytm psalmu] Z głębi mojego zmęczenia wołam, spod cudzych nakazów podnoszę twarz. Oddaję ciężar, którego nie wybrałem, otwieram okna — niech wejdzie blask. Mens mea libera est. Mój umysł odzyskuje przestrzeń. Voluntas mea mihi est. Moja wola należy do mnie. [Refren — solista i odpowiedź chóru] Solista: Lęku, co ściskasz mi gardło… Chór: Wypierdalaj! Solista: Wstydzie, co odbierasz mi głos… Chór: Wypierdalaj! Solista: Przymusie, który nazywasz się losem… Chór: Wypierdalaj! Wszyscy: Discede! Discede! Wypierdalaj! Liber sum! Liber sum! Wolny jestem — słyszę własny głos! [Zwrotka II — operowo, coraz mocniej] Nie każda myśl jest moim rozkazem, nie każdy strach ma prowadzić mnie. Mogę go ujrzeć, mogę go nazwać, mogę powiedzieć: wystarczy, nie. Revoco consensum. Wycofuję moją zgodę. Eligo pacem. Wybieram spokój i własną drogę. [Refren — monumentalny chór] Solista: Cudzy nakazie pod moją skórą… Chór: Wypierdalaj! Solista: Winie, co wracasz nocą jak cień… Chór: Wypierdalaj! Solista: Głosie, co mówisz: „Nie jesteś wart”… Chór: Wypierdalaj! Wszyscy: Discede! Discede! Wypierdalaj! Liber sum! Liber sum! Dzisiaj do siebie otwieram drzwi! [Most — cicho, bez perkusji] Corpus meum, domus mea. Moje ciało — mój dom. Vita mea, via mea. Moje życie — moja droga. Niech drży mój głos — ja go wysłucham. Niech płyną łzy — dam im płynąć. W łagodnym świetle jednego oddechu uczę się przy sobie być. [Finał — solista wysoko, chór potężnie] Solista: Wszystko, co dławi moje „chcę”… Chór: Wypierdalaj! Solista: Wszystko, co kradnie moje „nie”… Chór: Wypierdalaj! Wszyscy: Discede! Discede! Wypierdalaj! Pax mihi. Lux mihi. Pokój dla mnie. Światło dla mnie. [Zakończenie — a cappella] Ad me redeo. Wracam do siebie. Liber sum. Jestem wolny.