
[Intro – Entleerung] Nullum… nullum… Ante fidem nulla lux fuit. Post fidem nulla lux est. Caelum non clausum est. Caelum numquam apertum fuit. Non vox periit. Non verbum tacuit. Solum absentia mansit. Ooo— mmm— — [Praefatio] Deus non iratus est. Deus non pugnat. Deus non adest. Non discessit. Non periit. Numquam respondit. [Chant I – Gebet ohne Sinn] Prex oritur sine destinatario. Vox ascendit in aures nullas. Altare stat, sed vacuum est. Scriptura manet, sed mortua est. Fides perseverat, sed frustra. [Responsorium – Fragen ins Nichts] (Cantor: Ubi es, Deus?) (Chorus:) Nusquam. (Cantor:) Audis nos? (Chorus:) Non. [Chant II – Die Erkenntnis] Non iudicium differtur. Non salus negatur. Utrumque non fuit. Nullus consilium. Nulla voluntas. Ordo fuit error humanus. [Interlude – Kalte Vokalise] Ahhh— Ooo— Eeee— (frigidum, vacuum) [Chant III – Der Tod der Hoffnung] Spes non cecidit. Spes non fracta est. Spes numquam nata est. Lux promissa fabula fuit. Regnum futurum somnium fuit. Et homo credidit. [Responsorium – Letzte Worte] (Cantor:) Estne salus?)9 (Chorus:) Non est. (Cantor:) Estne damnatio? (Chorus:) Non est. [Chant IV – Der Mensch im Leeren] Homo non electus est. Homo non damnatus est. Homo solum factus est. Liber sine causa. Vivens sine fine. Peccatum non notatur. Virtus non numeratur. [Processio – Zeit ohne Richtung] Dies sequitur diem. Noctes cumulantur. Nullus sensus. Nullus finis. Tempus non ducit. Tempus consumit. [Chorus – Kalte Wiederholung] Silentium Dei. Silentium Dei. Silentium Dei aeternum. [Chant V – Endgültigkeit] Deus non tacet. Tacere supponit vocem. Deus non fuit. Solum verbum humanum in vacuo. [Finalis – Auslöschung] Amen non est. Credo non est. Peccatum non est. Lux non redit. Umbra non pugnat. Nihil manet. [Outro – Nach dem Ende] Vacuum… vacuum… Non pulsus. Non spiritus. Solum silentium sine spectatore.

