Song Cover Image

Dominoz - Od spojrzenia

+ Show full styles
V5

Szósty marca, dziewięćdziesiąty pierwszy rok, mały chłopak, wielki świat i ciężki pierwszy krok. W starym domu echo krzyków, pusty stół, życie wcześnie nauczyło – uczy nas wszytskich (ból) Ściany cienkie, zimne noce, twardy sen marzył tylko żeby kiedyś zmienić kolejny dzień. Pośród setek pytań główne (dlaczego) Pisany taki los był (dla niego) Choć w kieszeniach było pusto, w sercu nieskończony żar, los od startu kładł na barki złoty acz ciężki dar. I choć w oczy wiał mu wiatr, nie odwracał nigdy twarzy. Wiedział – kiedy runie świat, człowiek jeszcze może marzyć I musi iść Bo on stoi twardo, choć życie go zgniata, sam przeciw burzy, przeciw całemu światu. Rodzinę zabrał czas, wspomnienia zostały, ale w jego sercu wciąż płoną te skały (LAWA PRZESZŁOŚCI) Nie złamał go los, choć wiele już stracił, idzie przed siebie, ta droga coś znaczy. Szósty marca w duszy jak znak – że nawet w ciemności można znaleźć szlak. Minęły lata, a on wciąż pamięta drzwi, które zamknął los, gdy zabrał bliskich dni. Czasem nocą cisza wraca jak stary film, tamten chłopak wciąż w nim mieszka, wciąż w nim żył. Na chodnikach uczył się jak twardym być, że nadzieja to ostatnia rzecz by kryć. Choć samotność czasem w gardle dławi krzyk, on się podniósł, zrobił jeszcze jeden krok. I gdy świat go spyta znów, czy nie łatwiej było przestać, on odpowie: „mimo snów zawsze warto jeszcze wstać”. Bo on stoi twardo, choć życie go zgniata, sam przeciw burzy, przeciw całemu światu. Rodzinę zabrał czas, wspomnienia zostały, lecz w jego sercu wciąż płoną te skały (lawa przeszłości) Nie złamał go los, choć wiele już stracił, idzie przed siebie, ta droga coś znaczy. Szósty marca przypomina zawsze – że nawet po burzy człowiek dalej trwa (a jakże) A kiedy patrzy w niebo, mówi cicho - „hej”, wie, że gdzieś tam patrzą na niego – on to wie. Każdy krok to dla nich, każdy nowy dzień bo choć odeszli – w sercu zostawili cień… i sens. On stoi twardo, choć życie jak wiatr, niósł go przez burze, przez każdy zły czas. Choć wiele zabrał mu los i ten świat, wciąż idzie dalej – liczy się nauka która nie poszła w lasss