POCIESZKA RZEŹNIKA MROCZNY SZLAK [Intro – Cold Wind, Crackling Campfire, Dark Acoustic Guitar, Low Cello] [Male Spoken – Ivan, Deep Rough Baritone, Calm] Siadaj, dziewczyno. Ogień jeszcze nie zgasł. Widzę, że Zona dała ci popalić. No… opowiadaj. [Verse 1 – Male, Low Dark Baritone] Przyszła z bagien, gdy zapadał zmrok, Jeden but na nodze, w oczach strach i mrok. Włosy potargane, przemoczony płaszcz, Siadła przy ognisku, nie kryjąc już łez. Mówi, że detektor znowu zgubił ślad, Że artefaktów nie potrafi zbierać. Że jeden but jej w bagnie utonął, A ostatni grosz gdzieś w Zonie przepadł. [Female Spoken – Stalkerka, Quiet, Exhausted] Ivan… ja naprawdę mam pecha. [Male Spoken – Ivan, Dry, Calm] Dziewczyno… Pecha to będziesz miała, jak ten patyk mi się skończy i zacznę cię słuchać. [Instrumental – Fire Crackling] [Chorus – Male, Deep Restrained Baritone] Nie płacz, dziewczyno, mogło być gorzej, Nie takich ludzi pochłonęła Zona. Masz szczęście, że nikt cię nie wycenił, Bo gdyby zapłacił, los twój by się odmienił. Do Monolitu cię nie sprzedałem, Choć kiedyś za ludzi ruble zgarniałem. Więc otrzyj oczy, nie patrz tak ponuro, Bo żyjesz jeszcze, a to już dużo. [Verse 2 – Male, Dark Acoustic Folk] Mówisz, że chłopak cię zostawił, Że zabrał ruble, nawet się nie stawił. Że nie masz domu, przyjaciół ni pracy, A Zona śmieje się z twojej rozpaczy. Patykiem w żarze spokojnie grzebałem, Na jej opowieść głową pokiwałem. Widziałem gorsze rzeczy niż ten pech, Lecz nie mówiłem, ile kosztował mnie śmiech. [Male Spoken – Ivan, Matter-of-Fact] Dam ci dach nad głową, herbatę i koc. Prześpisz spokojnie tę przeklętą noc. A jutro ten bunkier wyszorujesz na błysk. Echu antenę, Pędzlowi skarpety… Też znajdzie się robota. [Female Spoken – Stalkerka, Hesitant] To… pan naprawdę chce mi pomóc? [Male Spoken – Ivan] A jak myślisz, po co jeszcze tu siedzisz? [Chorus – Male, Low, Steady] Nie płacz, dziewczyno, mogło być gorzej, Nie takich ludzi pochłonęła Zona. Masz szczęście, że nikt cię nie wycenił, Bo gdyby zapłacił, los twój by się odmienił. Nie pytaj Zony, czemu cię oszczędza, Nie każda noc musi kończyć się śmiercią. Dopóki ogień ogrzewa nam twarze, Masz jeszcze jutro, choć nic ci nie gwarantuję. [Bridge – Sparse Piano, Low Cello, Campfire] [Female Spoken – Stalkerka, Curious] Ivan… Pan zawsze tak pociesza ludzi? [Male Spoken – Ivan, Quiet Pride] Kiedyś byłem gorszy. Teraz, dzięki Lunie, jestem chyba najbardziej empatycznym najemnikiem w całej Zonie. [Female Spoken – Stalkerka] A kto to Luna? Pańska żona? [Male Spoken – Ivan, Completely Serious] Nie. Bestia z Czarnych Bagien. No wiesz… Bloodsucker. [Female Spoken – Stalkerka, Frightened Whisper] Pijawka?! [Male Spoken – Ivan] Tak. Ale nie bój się. To dobra dziewczyna. I bardzo się ucieszy, że będzie miała koleżankę. [Female Spoken – Stalkerka] Pan… mieszka z Pijawką? [Male Spoken – Ivan] Od dawna. To ona nauczyła mnie empatii. [Instrumental – Low Cello, Distant Wind] [Verse 3 – Male, Warm Dark Baritone] Dziewczyna milczała, patrząc w czerwony żar, Jakby nie wiedziała, czy to sen, czy koszmar. A ja dorzuciłem ostatni kawał drewna, Bo noc na tych bagnach bywa bezlitosna. Nie umiem obiecać, że los się odmieni, Że jutro nie spotkasz śmierci pośród cieni. Lecz jeśli zechcesz, możesz z nami iść, Nie musisz samotnie przez tę Zonę brnąć. [Female Spoken – Stalkerka, Soft] Ivan… Dlaczego pan mi pomaga? [Male Spoken – Ivan, Gentle] Bo wiem, jak to jest, kiedy nie masz już dokąd wracać. [Final Chorus – Male, Deep Emotional Baritone] Nie płacz, dziewczyno, mogło być gorzej, Nie każda droga prowadzi do grobu. Choć Zona zabrała ci niemal wszystko, Nie musi zabierać ostatniej nadziei. Masz dach nad głową, herbatę i koc, A przy kominku przeczekasz tę noc. Nie pytaj jutra, co jeszcze ci zabierze, Dziś jesteś bezpieczna. I w to mi uwierz. [Outro – Campfire, Soft Piano, Fading Cello] [Female Spoken – Stalkerka, Trembling] Ivan… Pan jest najdziwniejszym człowiekiem, jakiego spotkałam. [Male Spoken – Ivan, Warm, Quiet] Chodź tu, sieroto. Przytulę cię. [Pause] [Female Whisper – Stalkerka] Dziękuję, Ivan… [Male Spoken – Ivan, Gentle] Wiesz co, mała? Nie będę cię wiecznie nazywał sierotą. Od dzisiaj będziesz Iskra. [Female Spoken – Iskra, Emotional] Iskra…? A dokąd teraz mam pójść? [Male Spoken – Ivan, Warm] Nigdzie, mała. Masz już dom. I nie jesteś sama. [Pause] [Male Whisper – Ivan] Witaj w domu, Iskro. [Female Whisper – Iskra] Dziękuję… [Male Spoken – Ivan, Deadpan] Tylko pamiętaj… O szóstej pobudka. Bunkier sam się nie wyszoruje. [Female Soft Laugh] [Outro – Campfire Crackling, Low Cello, Fade Out]
