อุปเนยยสูตรยามชราละโลกีย์มุ่งสู่สันติ

[Intro] ชีวิตเหมือนสายน้ำไหลผ่าน ไม่เคยหยุดนิ่งสักวัน เวลาเดินไปไม่เคยรอใคร ทุกลมหายใจ…กำลังนับถอยลง [Verse 1] ชราภาพมาเยือนไม่เคยบอก ค่อย ๆ ต้อนเราไปทุกย่างก้าว ความตายยืนรออยู่ปลายทางยาว ไม่มีใครหนีพ้นเงาแห่งเวลา อย่ามัวหลงในรูปและเสียงลวง โลกทั้งปวงแค่ทางที่ผ่าน รีบสร้างบุญให้ใจเบิกบาน ก่อนทุกอย่างจะเลือนหายไป [Pre-Chorus] เมื่อรู้ว่าชีวิตสั้นเพียงนี้ จะปล่อยวันดี ๆ ให้สูญไปทำไม [Chorus] เวลาเดินไป อย่าได้ประมาท วันนี้คือโอกาสของลมหายใจ ทำดีเถิด ก่อนสายเกินไป ก่อนชีวิตจะถูกพาไกลเกินคืน ชีวิตนี้มีค่า อย่าปล่อยทิ้ง ทุกสิ่งจริงแท้ไม่ยั่งยืน เมื่อเห็นภัยแห่งความดับสูญ จงเร่งสร้างทางแห่งความดี [Verse 2] ปล่อยวางสิ่งยึดติดทั้งหลาย อย่าให้ใจถูกกิเลสครอง ทรัพย์สินมากมายก็แค่ของ ไม่มีสิ่งใดติดตัวเราไป ฝึกสติให้มั่นทุกลมหายใจ รู้เท่าทันใจในทุกครา ความสงบเกิดจากปัญญา ไม่ใช่จากสิ่งใดภายนอกเลย [Bridge] ชีวิตคือทางที่ถูกต้อน ทุกก้าวย่างสะท้อนความจริง ไม่มีผู้ใดจะช่วยพิง นอกจากใจที่ตื่นรู้เอง [Chorus ซ้ำ] เวลาเดินไป อย่าได้ประมาท วันนี้คือโอกาสของลมหายใจ ทำดีเถิด ก่อนสายเกินไป ก่อนชีวิตจะถูกพาไกลเกินคืน [Outro] ละวางอามิสที่เคยยึดมั่น มุ่งสู่สันติในส่วนลึกใจ เมื่อเห็นความจริงของชีวิตนี้ สุขแท้…อยู่ไม่ไกลจากเราเลย