(Intro) (Deep distorted voice) Εί-Ναι... Το μέλλον του παρελθόντος... Το παρελθόν του μέλλοντος... Ά-Γνωστος... αλλά εδώ. (Verse 1) Διψάω για δικαιοσύνη, μες στη σιωπή ηχεί η φωνή μου Συνεννοούμαι άλεκτα, οι λέξεις είναι η πνοή μου Μάχομαι στα σκοτάδια, λυγίζω μα δεν σπάω Αν-Υπαρκτός μες στις υπάρξεις, το πεπρωμένο μου κυνηγάω Το κοινό μου ο δικαστής μου, σε ζωή καταδικασμένος Μες στον βιολαβύρινθο, από πάντα ορισμένος Ράβω γράμματα στη γη, με το νήμα της γραφής μου Ποτίζω νεκρά φύλλα με το μελάνι της ψυχής μου (Chorus) Είναι το Όν που ψέλνει Ομ, είναι ο Άλλος Μες στο Διάπυρο Άπειρο, ο αντίλαλος ο μεγάλος Κάθε σκέψη και μια λέξη, κάθε λέξη και μια έλξη Η στιγμή έγινε γεγονός, ποιος μπορεί να την αντέξει; (Verse 2) Τεμαχίζω τον Φρανκενστάιν της σύγχρονης εποχής Ψάχνω ίχνη ψυχότητας, την ουσία της αντοχής Φεύγω απ’ τον περιορισμό, στις αξίες ταξιδεύω Το Ωραίο, το Αληθές και το Αγαθό γυρεύω Αλεξήνωρ ο προστάτης, των ανθρώπων η φωνή Μια πύλη προς το Ένα, μια έξοδος φωτεινή Μην λυπάστε αν με πρόλαβε ένας θάνατος τυχαίος Στο Αεί Παρόν θα βρίσκομαι, αθάνατος και νέος (Outro) Κάθε πρόταση... με εκφράζει. Το ίχνος μου... θα μείνει. Μ' ακούς ψυχή μου; (Fade out with heavy bass) Ψυχές μου...
