Þrjár Syndir III (Heiðrekr) - Three Sins III (Heiðrekr)

[Intro]
Enginn steinn felldi hinn unga Angantý.
Tyrfingur drakk fyrir hendi bróður hans.
Af ást þagði Hervör um sverðið –
en við nornir segjum það sem gerðist.

[Verse 1]
Hinn útlægi kom til Reiðgotalands,
þar sem jarlar neyddu Harald til að greiða skatt.
Heiðrekr hóf Tyrfing gegn framandi herjum,
enginn hjálmur, enginn skjöldur stóðst högg hans.
Hann felldi höfðingjana og braut uppreisnina
og vann sér dóttur konungs og land.
Við skynjum endalok þín, ó Heiðrekr!
Við skynjum endalok þín, ó Heiðrekr!

[Verse 2]
Síðan át hungursneyðin konungsríkið,
sonur hans var valinn til fórnar.
En Heiðrekr safnaði saman stríðsmönnum Haralds
og sneri spjótum þeirra gegn honum.
Hann helgaði hina dauðu hinum aldna Óðni –
sonur hans lifði, og hann varð konungur.
Við þekkjum endalok þín, ó Heiðrekr!
Við þekkjum endalok þín, ó Heiðrekr!

[Verse 3]
Eitt sinn gekk Óðinn fyrir hann sem ókunnugur maður,
og mælti eina gátu eftir aðra.
Aðeins það sem guðinn hvíslaði að Baldri
reif huluna af leiknum.
Þá hjó Heiðrekr til hans, en til einskis –
Óðinn mælti: „Þrælar munu drepa þig.“
Við sjáum endalok þín, ó Heiðrekr!
Við sjáum endalok þín, ó Heiðrekr!

[Verse 4]
Níu þrælar komu um nótt,
þeir gengu þegjandi inn í höllina.
Þeir drógu Tyrfing úr slíðrum yfir hinum sofandi,
eggin fann sinn eigin herra.
Konungurinn féll fyrir gjöf móður sinnar –
þriðja syndin var framin.
Við sáum endalok þín, ó Heiðrekr!
Við sáum endalok þín, ó Heiðrekr!

[Outro]
Þrjár syndir voru smíðaðar.
Þrjár syndir voru framdar.
Enginn handhafi leiddi Tyrfing –
Tyrfingur leiddi þá alla.

Translation:
[Intro]
No stone slew the young Angantýr.
Tyrfing drank at the hand of his brother.
Out of love, Hervör kept silent about the sword –
but we Norns tell what happened.

[Verse 1]
The exile came to Reiðgotaland,
where jarls forced Haraldr to pay tribute.
Heiðrekr raised Tyrfing against foreign armies,
no helmet, no shield withstood his blow.
He slew the chieftains and broke the rebellion
and won the king’s daughter and land.
We sense your end, oh Heiðrekr!
We sense your end, oh Heiðrekr!

[Verse 2]
Then famine devoured the kingdom,
his son was chosen for the sacrifice.
But Heiðrekr gathered Haraldr’s warriors
and turned their spears against him.
He consecrated the dead to the ancient Óðinn –
his son lived, and he became king.
We know your end, oh Heiðrekr!
We know your end, oh Heiðrekr!

[Verse 3]
Once, Óðinn came before him as an unknown man
and spoke one riddle after another.
Only what the god whispered to Baldr
tore the veil from the game.
Then Heiðrekr struck at him, but in vain –
Óðinn said: “Slaves will kill you.”
We see your end, oh Heiðrekr!
We see your end, oh Heiðrekr!

[Verse 4]
Nine slaves came in the night,
they walked silently into the hall.
They drew Tyrfing from its sheath above the sleeper,
the blade found its own master.
The king fell through his mother’s gift –
the third sin was committed.
We saw your end, oh Heiðrekr!
We saw your end, oh Heiðrekr!

[Outro]
Three sins were forged.
Three sins were committed.
No bearer led Tyrfing –
Tyrfing led them all.

3055/7500

[Intro] Enginn steinn felldi hinn unga Angantý. Tyrfingur drakk fyrir hendi bróður hans. Af ást þagði Hervör um sverðið – en við nornir segjum það sem gerðist. [Verse 1] Hinn útlægi kom til Reiðgotalands, þar sem jarlar neyddu Harald til að greiða skatt. Heiðrekr hóf Tyrfing gegn framandi herjum, enginn hjálmur, enginn skjöldur stóðst högg hans. Hann felldi höfðingjana og braut uppreisnina og vann sér dóttur konungs og land. Við skynjum endalok þín, ó Heiðrekr! Við skynjum endalok þín, ó Heiðrekr! [Verse 2] Síðan át hungursneyðin konungsríkið, sonur hans var valinn til fórnar. En Heiðrekr safnaði saman stríðsmönnum Haralds og sneri spjótum þeirra gegn honum. Hann helgaði hina dauðu hinum aldna Óðni – sonur hans lifði, og hann varð konungur. Við þekkjum endalok þín, ó Heiðrekr! Við þekkjum endalok þín, ó Heiðrekr! [Verse 3] Eitt sinn gekk Óðinn fyrir hann sem ókunnugur maður, og mælti eina gátu eftir aðra. Aðeins það sem guðinn hvíslaði að Baldri reif huluna af leiknum. Þá hjó Heiðrekr til hans, en til einskis – Óðinn mælti: „Þrælar munu drepa þig.“ Við sjáum endalok þín, ó Heiðrekr! Við sjáum endalok þín, ó Heiðrekr! [Verse 4] Níu þrælar komu um nótt, þeir gengu þegjandi inn í höllina. Þeir drógu Tyrfing úr slíðrum yfir hinum sofandi, eggin fann sinn eigin herra. Konungurinn féll fyrir gjöf móður sinnar – þriðja syndin var framin. Við sáum endalok þín, ó Heiðrekr! Við sáum endalok þín, ó Heiðrekr! [Outro] Þrjár syndir voru smíðaðar. Þrjár syndir voru framdar. Enginn handhafi leiddi Tyrfing – Tyrfingur leiddi þá alla. Translation: [Intro] No stone slew the young Angantýr. Tyrfing drank at the hand of his brother. Out of love, Hervör kept silent about the sword – but we Norns tell what happened. [Verse 1] The exile came to Reiðgotaland, where jarls forced Haraldr to pay tribute. Heiðrekr raised Tyrfing against foreign armies, no helmet, no shield withstood his blow. He slew the chieftains and broke the rebellion and won the king’s daughter and land. We sense your end, oh Heiðrekr! We sense your end, oh Heiðrekr! [Verse 2] Then famine devoured the kingdom, his son was chosen for the sacrifice. But Heiðrekr gathered Haraldr’s warriors and turned their spears against him. He consecrated the dead to the ancient Óðinn – his son lived, and he became king. We know your end, oh Heiðrekr! We know your end, oh Heiðrekr! [Verse 3] Once, Óðinn came before him as an unknown man and spoke one riddle after another. Only what the god whispered to Baldr tore the veil from the game. Then Heiðrekr struck at him, but in vain – Óðinn said: “Slaves will kill you.” We see your end, oh Heiðrekr! We see your end, oh Heiðrekr! [Verse 4] Nine slaves came in the night, they walked silently into the hall. They drew Tyrfing from its sheath above the sleeper, the blade found its own master. The king fell through his mother’s gift – the third sin was committed. We saw your end, oh Heiðrekr! We saw your end, oh Heiðrekr! [Outro] Three sins were forged. Three sins were committed. No bearer led Tyrfing – Tyrfing led them all.

0/500