Beschrijving: Een melancholisch folk–chanson over eindeloos wachten aan de lijn, waar stemmen, stilte en machines samenvallen in één poëtische wanhoop. (Intro) 14 UUR 21: Ik toets een nummer, het gesprek vangt aan 'Er zijn nog meerdere wachtenden voor u, blijft u nog even aan de lijn?' Ach, je kent het wel Dit is de route Dit is de route… Dit is de route naar een verre hel (Vers 1) Een stem zo koel met gladde sneer, zegt: 'Let op, dit gesprek wordt opgenomen…' en nog meer Dan klinkt een deuntje, ijzig en herhaald, een piano, kil en schril, alsof het baalt Een minuut, dan vijf, dan tien, ik zit vast in een streng stramien 'Er zijn nog meerdere wachtenden voor u, blijft u nog even aan de lijn?' (Vers 2) 14 UUR 46: Er klinkt geruis, een vage toon, bijna een mens, maar monotoon 'U bent nummer zeven in de rij' Ach, het schiet op, ’t eind nabij Dan een klik, alsof er iets bezwijkt De lijn is dood. Mijn geduld bereikt Ik toets opnieuw, ik moet toch wat? Even bellen is overschat Een stem, gekoeld en glad van sneer, zegt: 'Let op, dit gesprek kan....', tja alweer! (Refrein) En zo draait het rad, dag en nacht, waar hoop en wanhoop samen wacht Op antwoord, van een ver, onzichtbaar iemand, aan het eind van de lijn In het digitale niemandsland (Vers 3) 15 UUR 11: Weer dat geruis, die vage toon, een stem, mechanisch, monotoon 'U bent nummer tweeëntwintig in de rij' Ach, mijn geduld, ’t eind nabij Ik voel wat frustratie, mijn blik op de klok Om gek van te worden! Half in shock De sluitingstijd nadert, ze gaan zo dicht Daar gaat mijn timing, m’n dag ontwricht 'Er zijn nog meerdere wachtenden voor u, blijft u nog even aan de lijn?' (Outro) 15 UUR 30: Ik ben wat humeurig, ben het zat De tijd tikt door, eind’loos lang Mijn vinger, op weg naar de knop Langzaam in beweging, ik hang op Ineens een stem, zo uit de verte: 'Goedemiddag, u spreekt met…' Tuut... Tuut... Tuut... 'Opgehangen' (End) ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2025. All rights reserved.
