Kids onder Ede...

(Refrein) (Intro) U de Schepper die schiep in het begin en toen was er tuin in het hof hier beneden vanwaar ik plaatsnaam ken tot hart en rede. God, hoort hier een dakloos bede... (Refrein) Mijn God, wan wat hebben we te vrezen. Is het al eindig of eindelijk het einde der dag en der dagen danst ze want ik heb steeds ruzie en weer sjans ten leven en zo dood en dor blijft het meestal onder daken. En ik ben ook meestal onder pannen hoor. (VERSE 1) Hoelang nog is allang niet meer de vraag. En wat was dit alles in geheel nou het antwoord voor Uw weten, soms voelde het vergeten maar dan kwam ik steeds weer thuis onder dat volk dat u behuist en stam der dakloos heet. En moet ik u dan danken. Voor dit geleefde leed. (Refrein) Mijn God, wan wat hebben we te vrezen. Is het al eindig of eindelijk het einde der dag en der dagen danst ze want ik heb steeds ruzie en weer sjans ten leven en zo dood en dor blijft het meestal onder daken. En ik ben ook meestal onder pannen hoor. Meestal greep U in, zoals niet in het begin of hier mijn Eden zo klein als ik en wij mensheid maar wat deden en doen alsof we ons vervelen. toen al aten wat vruchteloos bleek en op voorgrond al bekeken en op track en toon elkaar bestelen. Heeft U de wekker aangezet. (Refrein) Mijn God, wan wat hebben we te vrezen. Is het al eindig of eindelijk het einde der dag en der dagen danst ze want ik heb steeds ruzie en weer sjans ten leven en zo dood en dor blijft het meestal onder daken. En ik ben ook meestal onder pannen hoor. (VERSE 3) Veel vaker hoor ik de bel, het luide galmen dat klinkt door elk gehoor van mijn scheldende cimbalen die dakloos de liefde lieten halen en niet brengen maar dat klokkenspel geluid erdoor en het Psalmen koor klinkt recht al mijn lijden voor. Kabbelt een eindje met eindelijk daar. Mijn stem en thuis. (Refrein) Mijn God, wan wat hebben we te vrezen. Is het al eindig of eindelijk het einde der dag en der dagen danst ze want ik heb steeds ruzie en weer sjans ten leven en zo dood en dor blijft het meestal onder daken. En ik ben ook meestal onder pannen hoor. (Outro) En ook niet toen met biechte en bad daar ziet niemand niet wat wel wist toch dat het zou komen. Nooit meer roof en zelfs geen bouw. Mijn droom een natie van Thuis. En elk mijn track dankt hier een Kruis. Das God, niet gek.