সাঁচিপাতৰ বুকুতে

[সাঁচিপাতৰ সুৰীয়া পৱিত্ৰতা] [ৰাগ: ভূপালী | শাস্ত্ৰীয় আধাৰ] [আলাপ — বিলম্বিত, শান্ত আৰু গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ] সা... ৰে... গা... পা... ধা... সা’... সা’... ধা... পা... গা... ৰে... সা... [স্থায়ী] সাঁচিপাতৰ বুকুতে জাগে, অতীতৰ মধুৰ সুবাস। যুগে যুগে পাতত জিলিকে, জ্ঞান-ভক্তিৰ পৱিত্ৰ প্ৰকাশ॥ সাঁচিপাত... অ’ সাঁচিপাত... ঐতিহ্যৰ অমূল্য আভাস॥ [অন্তৰা ১] শিলিখাৰ ৰসে বোলোৱা, আহি কালিৰে লিখা আখৰ। ভাগৱতৰ অমৃত বাণীয়ে, পোহৰালে যুগৰ অন্তৰ॥ সাঁচিপাতৰ বুকুতে জাগে, অতীতৰ মধুৰ সুবাস॥ [অন্তৰা ২] লতা-ফুলৰ মনোৰম ছবি, আখৰে আখৰে ইতিহাস। শংকৰ-মাধৱৰ অমৰ বাণী, আজিও জগায় বিশ্বাস॥ সাঁচিপাতৰ বুকুতে জাগে, অতীতৰ মধুৰ সুবাস॥ [অন্তৰা ৩ — ভাবগম্ভীৰ] অসমীয়া জাতিৰ অমূল্য ধন, পূৰ্বপুৰুষৰ অমৰ চিন। প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ, বৈ থাকক এই জ্ঞানৰ ধাৰা॥ [সমাপ্তি — ধীৰ লয়] সাঁচিপাতৰ বুকুতে জাগে, অতীতৰ মধুৰ সুবাস। যুগে যুগে জীয়াই থাকক, আমাৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰকাশ॥ [End — Tanpura drone with a gentle flute phrase]