Sevgili Lisem, Hakkını yemeyeyim; ilk yılımda çok sevmiştim. Üstelik koşarak da gelmiştim… Her hafta sonu eve giderken; çok da eğlenceli gelmiştin. Ne zaman taşındı uzağa ailem; karardı koridorların, eskidi duvarların… Sakın yanlış anlama; sen çok değerlisin. Özlem olunca ve yollar da ırayınca… Okula yeni başlamıştık; bir gece feryat figan Davetsiz girince bir misafir… Hatırladın mı sarı saçlı ablayı? Saçından çekmişti de kızınca müdire Bu da yer etti böylece beyine… Yatılı, gündüzlü ayrılmıştık ikiye, Sonradan öğrendim; meğerse özenirmiş biri diğerine… Gündüzlü bilmez; her seferinde geri dönen mercimeği, Haşlanmış patates ve soğandan sevinçle yaptığımız salatayı… Özledim; altmış kişilik yatakhaneyi Her gece yatmadan önce bir ağızdan İyi geceler Yıldız! İyi geceler Ayşe! İyi geceler Hatice! İyi geceler Lale! İyi geceler Hülya! İyi geceler Nihal, … demeyi… Sabahları çan sesiyle uyanıp erken Tuvalet, banyo sırası beklerken Geçti günler, yıllar… Zil ders, zil etüt; şartlandık çalış çalış… Başar ve yarış… Hiç unutmadım; Sabahtan akşama giydiğim formayı, Üç yılı sığdırdığım dolabı, Her etüt arasında dinlediğimiz Gülpembe’yi, Kapısının önünde turlayıp da göremediğim rehberlik öğretmenini, Deniz, Derya, Demet, Deniz’den olan dört ‘D’yi, Hababam sınıfı gibi olan 6 Fen A’ yı, Bu günlerimi borçlu olduğum Lisemi… Gelemesem de lokma gününe Asla unutmadım seni Sevgili Kız Lisesi…
