Mevsimler döndü bak, yapraklar sarardı yine. Ben hala o bıraktığın, tozlu rafın üzerinde. Ne bir adım ileri, ne bir adım geri... Sanki mühürlenmiş, kalbimin her yeri. Sen orada gününü gün et, hakkındır sevdam. Ben burada nöbetteyim, bitmez ki davam. Ah benim o deli başım, ah benim kanayan yanım. Seni bir ömür sandım, meğer bir anlık yalanmışım. Şimdi hangi duaya sığınsa, affolur bu günah? Sen gittin gideli benden, her sabahım eyvah! Yaz bunu bir kenara, bu aşk artık hükümsüz. Ben kendime sürgünüm, sen herkese ölümsüz. Sokaklar tanır beni, gölgemden bilirler. "Yine mi o?" derler, halime gülerler. Bir bavula sığdırdım, kırık dökük ne varsa. Keşke insan, unuttuğu yerden başlasa... Ama yok, dönülmez o viraj, geçildi çoktan. Biz seninle kaybettik, en başından, toptan. Ah benim o deli başım, ah benim kanayan yanım. Seni bir ömür sandım, meğer bir anlık yalanmışım. Şimdi hangi duaya sığınsa, affolur bu günah? Sen gittin gideli benden, her sabahım eyvah! Yaz bunu bir kenara, bu aşk artık hükümsüz. Ben kendime sürgünüm, sen herkese ölümsüz. Sus... Söyleme sakın "özledim" diye. İnanırım bilirsin, çocuk gibi yine. Bırak dağınık kalsın, toplama beni. Zaten ben en çok, o dağınıklığı sevdim... Ah benim o deli başım, ah benim kanayan yanım. Seni bir ömür sandım, meğer bir anlık yalanmışım. Şimdi hangi duaya sığınsa, affolur bu günah? Sen gittin gideli benden, her sabahım eyvah! Yaz bunu bir kenara, bu aşk artık hükümsüz. Hükümsüz... Zaten hiç hükmü yokmuş...
