[Intro] [Long, soulful Oud Taksim - solo improvisation] [Slow Bendir rhythm enters - heavy and steady] [The Kanun joins with a weeping melody] [Verse 1] Yine bir akşamüstü, masada yarım bir kadeh Anlatacak çok şey var ama kalmadı bir zerre ferah Eski dostlar çekilmiş, gölgeler uzamış duvarda Bir ben kalmışım bu deryada, bir de şu eski yara Suskunluğum asaletimden değil, yorgunluğumdan Vazgeçtim artık bu dünyanın kirli oyunundan [Chorus] [Powerful, dominant male vocals - deep and vibrating] Ah, bu kadehler içilir mi sensiz? Bu masa kurulur mu böyle sessiz? Bir büyük açtım derdimden, bir küçük içtim kederden Gönül vazgeçmiyor ne yazık ki bu acı kaderden Dolsun sakiler, dolsun... Ömür biter, dert bitmez [Bridge] [Clarinet Solo - crying and soaring notes] [Kanun tremolo in the background] Bir sigara dumanı, bir de senin hayalin Karşımda duruyor hala o en mahsun halin Düşünceler ağır, yürek darmadağın Yıkıldı üstüme, o sığındığım gönül dağın [Verse 2] Hesabı masaya değil, hayata ödedim ben Ruhumu çaldılar da, vazgeçmedim bu bedenden Şimdi çal kemancı, en dertli makamdan vur Zaman dursun artık, dünya yoruldu, biraz dur Hüzün bizim ekmeğimiz, dert bizim katığımız Bu akşam da böyle olsun, budur bizim farkımız [Final Chorus] [Maximum emotion, slightly raspier voice] Ah, bu kadehler içilir mi sensiz? Bu masa kurulur mu böyle sessiz? Bir büyük açtım derdimden, bir küçük içtim kederden Gönül vazgeçmiyor ne yazık ki bu acı kaderden Dolsun sakiler, dolsun... Ömür biter, dert bitmez [Outro] [Slow fading rhythm] [Faint sound of glasses clinking] [Last Clarinet breathy note] [Whisper: "Şerefe..."] [Fade to silence]
