29. Zanim zgaśnie w nas ten ogień

[Intro – spokojnie, refleksyjnie] Nie pytaj, czemu znów nie śpię, Gdy twój cień na ścianie drży. Na dnie szklanki topię ciszę, A w niej — nasze dni. [Zwrotka 1] Nie mów, że to tylko gra, Że tak po prostu miało być, bo ja wciąż czuję nasze serca, biją jednym rytmem – wyrzuć żal za siebie [Pre-Chorus] Wszystko miało sens, dopóki trwało, Everything we lost — we had somehow. Jeszcze chwilę, zanim zgaśnie światło, Don’t let it fade, don’t let me down. [Refren – szeroko, emocjonalnie] Zanim zgaśnie, zanim spłonie w nas ten ogień, Niech ostatni raz odnajdzie los. Nie mów nic — I’ll breathe for two, Bo jeśli nie dziś — to już nigdy, już. Zanim zgaśnie, zanim pęknie sen, Niech zatrzyma nas ten jeden dźwięk. Nie mów nic — just stay with me, Bo gdy odejdziesz, nie zostanie nic. [Zwrotka 2] Twój głos wciąż w głowie brzmi jak echo: „Nie wracaj tam — masz jeszcze czas”. Łatwo odejść, trudniej zostać, gdy w nas pęka świat. I nawet jeśli to ostatni raz, Nie chcę łez — nie chcę końca nas. Lecz każda miłość kiedyś cicho gaśnie, Jak ogień w szkle, gdy braknie tchu. [Bridge – narastająco] Maybe love was just a wound, Maybe pain is all I knew. Ale w tym bólu tli się coś — Co mówi: „nie odchodź… jeszcze wróć”. [Finałowy Refren – potężnie, filmowo] Zanim zgaśnie, zanim zniknie w nas ten ogień, Niech ostatni raz zatrzyma czas. Nie mów nic — I’ll breathe for two, Bo jeśli nie dziś — nie będzie nas już. Zanim zgaśnie, zanim zamknie się ten sen, Nie pozwól mi odejść w cień. Nie mów nic — don’t say goodbye, Bo każda prawda rodzi się z kłamstw. [Outro – szeptem] Czasem to, co kończy się, Zostaje w nas najdłużej. Czasem trzeba spłonąć, Żeby nauczyć się żyć, na nowo. Zanim zgaśnie… Pozwól mi jeszcze raz uwierzyć.