Ciężka droga ludzi samotnych

[Verse 1] Co po nas zostanie, gdy miłość zniknie? Cisza w pokoju i echo w odbiciu. Kilka słów na zimnej podłodze, Wspomnienia zamknięte w zegarku i krzyku. [Verse 2] Czy znajdziesz siłę, by iść, gdy wszystko zgaśnie? Gdy dzień się szarzy i nie masz już łez? Czy schowasz serce za grubym murem, Czy pozwolisz mu płakać – tak jak ja, bez słów, bez tchu? [Chorus] Co w nas zostanie, gdy zgaśnie płomień? Czy wiatr rozwieje marzenia jak kurz? Czy pustka w sercach zostawi nam blizny, A my zostaniemy… jak cień wśród burz? [Verse 3] Cienie tańczą po ścianach bez głosu, Świat, co był nasz, dziś milczy w kącie. Nie ma odpowiedzi, jest tylko ta cisza, Jak czas, co stanął – i już nie wróci. [Bridge] A jeśli nadzieja zniknie jak dym, I noc zabierze nas tam, gdzie nie ma nic… Czy wtedy zrozumiesz, co znaczyło „kocham”? Gdy wszystko przeminie… i nie będzie już sił? [Chorus – Final] Co w nas zostanie, gdy miłość się kończy? Czy wiatr rozwieje to, co w nas trwało? Czy pustka przykryje, co było tak ważne, A my zostaniemy… jak dom, co się zawalił?