[Taxim] [solo bouzouki improvisation, free rhythm without percussion, expressive modal phrasing, intimate smoky taverna atmosphere] [First Verse] [raw expressive male vocal, zeibekiko rhythm enters softly] Μες στον τεκέ της Δραπετσώνας Καπνίζω και σε συλλογιέμαι Ο πόνος μου είναι χειμώνας Και το μυαλό μου τυραννιέται [Instrumental Interlude] [short bouzouki phrase answered by baglamas, steady 9/8 pulse continues] [Second Verse] [vocal slightly stronger, intimate delivery] Τα χρόνια πέρασαν σαν κύμα Στους καφενέδες του Πειραιά Το δάκρυ μου έγινε ποίημα Για μια χαμένη αγκαλιά [Instrumental Interlude] [brief bouzouki embellishment, subtle baglamas accompaniment] [Third Verse] [voice deepens with quiet resignation] Στου λιμανιού τα σκοτεινά Χάθηκαν φίλοι κι όνειρά μου Μα κάθε βράδυ η πενιά Ξυπνά ξανά την ερημιά μου [Instrumental Interlude] [bouzouki ornaments the melody while maintaining the zeibekiko groove] [Fourth Verse] [final vocal, emotionally restrained rather than theatrical] Αν ξημερώσει άλλη μέρα Ίσως γλυκάνει η καρδιά Μα όσο κρατά αυτή η πενιά Θα ζω με την παλιά φωτιά [Final Instrumental] [bouzouki restates fragments of the melody, baglamas quietly supporting, no vocal] [Traditional Ending] [short descending bouzouki cadence, final baglamas note, abrupt natural stop]
