Zwrotka 1 Słońce tnie po oczach, choć zasłony szczelne W głowie gra orkiestra marsze piekielne Wstaję tak powoli, jakby grawitacja wzrosła Każda deska w podłodze jest dziś dla mnie ostra Na szafce szklanka wody – jedyny skarb na świecie Wspomnienie ognia jeszcze tli się w komitecie... moich myśli. Refren Ognisko zgasło, w gardle wciąż mam popiół Sobotni poranek to mój własny niepokój Pamiętam śmiech i iskry lecące do gwiazd Dziś tylko kocyk i ucieczka od miast Piątek był królem, sobota to sędzia Zanim się ruszę, minie cała kadencja. Zwrotka 2 W kieszeni kurtki znajduję jakiś patyk nadpalony W telefonie zdjęcia – świat całkiem odklejony Ktoś tam głośno śpiewał, ktoś dorzucał do ognia Teraz cisza w kuchni wydaje się niemal godna Zapach dymu we włosach – darmowe perfumy Czajnik gwiżdże tak głośno, jakby pękły mu struny. Bridge Jeszcze tylko jeden dzień, by wrócić do pionu Obiecuję sobie: „nigdy więcej wyjść z domu” Ale wiemy obaj, jak te obietnice smakują Gdy w następny piątek znów nas na ogień werbują. Finał Leżę i czekam, aż świat przestanie wirować Ciężka ta sobota, lecz nie ma czego żałować.
