[Intro – chant, distant, single voice over bass, no drums yet] Płynne prawo. Płynna prawda. Płynny człowiek. Płynny dom. [Verse 1 – bass and skank only, sparse] Pytają większość, co to jest prawda, Liczą ręce, nie liczą wag. Wygrywa ten, kto ma głośniejszy krzyk, Nie ten, co widzi, jak działa świat. Prawo stanowią z sondażu na sondaż, Co dziś jest białe, jutro jest czarne. Zasada płynie jak gorąca smoła, Nigdzie nie trzyma, wszystko się wali. [Pre-Chorus – organ bubble enters, building] Głosujemy, bo nie wiemy. Głosujemy, bo nie rozumiemy. Zamiast szukać prawdy — szukamy większości. A potem dziwimy się, że nic po nas nie zostaje. [Chorus – full band, horns, bitter, anthemic] Demokracja — śmierć rozumu. Konsensus zamiast prawdy. Chaos w masce porządku — Prawda i fałsz po jednym głosie. Statystyka zjadła logikę, Większość zjadła sens. Inflację przegłosujemy — Dwa plus dwa wyjdzie pięć. [Verse 2 – guitars sharper, tension] Minister budzi się i pyta o słupki, Ze słupków wyczyta, co dzisiaj jest prawdą. Kto lepiej mówi, ten ma rację, Kto ma aktywistów — ten ma fakt. Habermas się śmieje zza grobu, Jego dyskurs zjadł cały świat. [Verse 3 – bass drops out for two bars, then heavy] Wolny rynek to też demokracja: Portfel zamiast podniesionej ręki. Kto ma kapitał, ten ma większość, A wygrywa ten, kogo na to stać. [Verse 4 – rhythm opens up, deep bass forward] Skoro prawdę ustala głosowanie, To prawdę można przegłosować znów. Więc ustalamy to, co wygodne, I to, co komuś przynosi zysk. Baumanowska płynna rzeczywistość: Nic nie jest pewne, wszystko ciągle się zmienia. [Chant – call and response, full band, drums forward] Płynne prawo! — płynne prawo! Płynna prawda! — płynna prawda! Płynny człowiek! — płynny człowiek! Płynny dom! — płynny dom! [Verse 5 – organ stabs, harder skank] Teraz nawet głosować nie trzeba: EjAj waży słowa i składa zdanie, Zgadnięte, gładkie i nieprawdziwe, A podaje je pewnie jak wyrocznia. Halucynacja w równym akapicie, Podpisana, wdrożona, rozliczona. Godzimy się, bo tak jest wygodniej. [Pre-Chorus – darker, minor organ] A prawa natury stoją z boku, Patrzą, jak głosujemy nad grawitacją. Czekają cierpliwie — one się nie spieszą. Wiedzą, że prawda zawsze wraca. [Chorus – full band] Demokracja — śmierć rozumu. Konsensus zamiast prawdy. Chaos w masce porządku — Prawda i fałsz po jednym głosie. Statystyka zjadła logikę, Większość zjadła sens. Inflację przegłosujemy — Dwa plus dwa wyjdzie pięć. [Bridge – spoken, intense, slow, heavy dub delay on drums] Powiedzieli ci, że jesteś wolny, bo możesz wybrać. Ale wybór fałszu to więzienie, którego nie widać. Kiedy większość decyduje, ile wynosi pi — most się wali. Kiedy większość decyduje, czym jest człowiek — człowiek się gubi. Kiedy większość decyduje, co jest dobre — dobro umiera w tłumie. Prawda nie jest demokratyczna. Ona jest albo jej nie ma. [Verse 6 – stripped back, bass and hi-hat] A my biegniemy od głosu do głosu, Od sondażu do sondażu, od mody do mody. Tracimy grunt, tracimy korzeń, Nie wiemy już, kim jesteśmy i skąd. Bo jak budować na tym, co płynne? Jak kochać to, co jutro się zmieni? Jak uczyć dziecko, że dwa plus dwa to cztery, Skoro za rok przegłosują inaczej? [Final Chorus – full power, horns, backing vocals] Demokracja — śmierć rozumu. Konsensus zamiast prawdy. Chaos w masce porządku — Prawda i fałsz po jednym głosie. Statystyka zjadła logikę, Większość zjadła sens. Inflację przegłosujemy — Dwa plus dwa wyjdzie pięć. [Outro – spoken, quiet, fading into dub echo] Prawda nie potrzebuje twojego głosu. Potrzebuje, żebyś ją zrozumiał. Policz jeszcze raz. Sprawdź. Zbuduj. Rzeczywistość nie negocjuje.