Guhit

Sa bawat hakbang may linya na binabakas Minsan tuwid, minsan biglang lumilihis Mga sulat ng kahapon nakaukit sa sahig Pero ako ang pumipili kung alin ang tatawirin Hindi ko hawak ang simula ng mapa Pero nasa akin kung saan ito matatapos Bawat kurba'y pagpipilian Bawat tuldok ay sandali Hindi lahat ng guhit ay dapat sundin May mga araw na kailangan kong lumikha ng bago Sa espasyong walang laman Nagsisimula ang tunay na porma Guhit na pilit kong sinusundan Ngunit ako rin ang gumagawa ng landas Kahit walang mapa, kahit walang direksyon Ako pa rin ang huling linya ng sarili ko Kung saan ako babagsak o babangon Ako ang magtatakda Ako ang guhit ko \May mga markang iniwan ng ibang kamay Naging bakas sa balat ng isipan Pero sa bawat paghinga bumabago ang hugis Unti-unting nagiging akin ang disenyo Siksik na ang pahina, maraming nakasulat Pero may bahagi na tanging akin lang Doon ko natatagpuan ang tinig ko Sa gitna ng lahat ng linya ng iba \Kung saan nagtatapos ang luma Doon magsisimula ang bago kong porma Sa espasyong walang laman Nabubuo ang guhit na ako lang ang may alam \Guhit na pilit kong sinusundan Ngunit ako rin ang gumagawa ng landas Kahit walang mapa, kahit walang direksyon Ako pa rin ang huling linya ng sarili ko Kung saan ako babagsak o babangon Ako ang magtatakda Ako ang guhit ko Kapag pumutol ang linya Ako ang bahalang magdikit Kapag nagulo ang hugis Ako ang bahalang magsaayos Hindi ito pagsuko sa sarili Ito ang pagkilala Na ako ang may hawak ng lapis Guhit na minsang nagpa ligáw Ngunit ngayon ay daan ko nang buo Kahit masakit, kahit magulo Ako pa rin ang huling linya ng sarili ko At sa dulo ng bawat direksyon Isang bagay ang malinaw Ako ang guhit ko Ako ang guhit ko May guhit na bago At ako ang gumawa nito