
Intro (spoken, pabiro): May green card na raw ako… Pero bakit adobo pa rin ang hinahanap ko? 😄 Verse 1 May card sa wallet, kulay berde Sabi nila, “Uy, stable ka na, okay na life mo d’yan e” May trabaho, may benepisyo Pero bakit sa kusina, toyo at suka pa rin ang bisyo? Verse 2 Sa ref may steak, may cheese, may ham Pero kanin ang hinahanap ng tiyan May microwave, may oven pa Pero kawali ni Nanay ang miss ko talaga Pre-Chorus Kahit anong laki ng grocery dito Pag wala ang lasa ng bahay, bitin pa rin ako Chorus 🎶 Green card, pero adobo pa rin Kahit saan ako dalhin ng hangin May burger man sa bawat kanto Sa adobo pa rin umuuwi ang puso Verse 3 (funny, relatable) Sa umaga coffee, sa hapon tea Pero pag stress na, “Asan ang kanin?” Sa party may wine at salad Pero hinahanap ko yung kanin na may sabaw ng adobo—sulit agad! Pre-Chorus 2 Kahit English ang usapan buong araw Pag uwi sa bahay, Tagalog pa rin ang lambing at tawanan Chorus (repeat) 🎶 Green card, pero adobo pa rin American life, pero Pinoy pa rin Hindi nabibili ng papel at ID Ang lasa ng pagkaing kinalakihan ko sa Pilipinas noon pa man din Bridge (aral / puso) Hindi lang pagkain ang adobo Kuwento ‘yan ng pamilya, sipag at sakripisyo Kahit malayo, kahit nag-iba ang mundo Sa lutong bahay pa rin bumabalik ang kaluluwa ko Final Chorus (uplifting) 🎶 Green card, pero adobo pa rin Pilipino ako—iyan ang aaminin Kahit saan man ako makarating Sa sariling lasa at ugat, doon ako mananatiling totoo Outro (spoken, ngiti sa boses): Green card… Pero adobo pa rin. At kanin—maraming kanin pa rin.

