
[Intro: acoustic guitar, harmonica, 8 bars] [Verse 1] Zostawiłam listę spraw pod magnesem na lodówce, naczynia mogą poczekać do jutra. Ty od rana przeliczałeś, ile jeszcze trzeba zrobić, ja wiedziałam, że nam obu brak powietrza. Wzięłam koszyk, dwa kubeczki i ten koc z czerwonym brzegiem, który zawsze zsuwał się na piach. Powiedziałam: chodź na chwilę, nic się tutaj nie zawali, ty zamknąłeś drzwi i pierwszy raz się śmiałeś. [Chorus] Chodź, usiądziemy nad rzeką, tam za ogrodem, gdzie kończy się płot. Nie trzeba dzisiaj daleko, żeby usłyszeć swój własny głos. Ja ci opowiem, co mi się śniło, ty mi opowiesz, co martwi cię. Może po prostu za mało ostatnio mieliśmy czasu, by słuchać się. [Verse 2] Rozłożyłam koc pod wierzbą, ty podałeś mi kanapkę, przez gałęzie prześwitywał blady dzień. Nie musiałam ci tłumaczyć, czemu nagle jestem cicha, ty wiedziałeś, kiedy mocniej objąć mnie. Potem mówiłeś o sprawach, które długo ci ciążyły, ja słuchałam, nie spieszyłam się już. Kiedy wracaliśmy do domu, wziąłeś koszyk z mojej ręki, miałam w sobie trochę miejsca na jutrzejszy trud. [Instrumental Interlude: harmonica, 4 bars] [Bridge: intimate] Zróbmy czasem takie wolne, choćby tylko parę kroków stąd. [Final Chorus] Chodź, usiądziemy nad rzeką, tam za ogrodem, gdzie kończy się płot. Nie trzeba dzisiaj daleko, żeby usłyszeć swój własny głos. Ja ci opowiem, co mi się śniło, ty mi opowiesz, co martwi cię. Może po prostu za mało ostatnio mieliśmy czasu, by słuchać się. [Outro: acoustic guitar and harmonica fade] [End]

