
CHOĆ PŁONĄŁ ŚWIAT Intro (samotne skrzypce, niski bas, ciche pianino) Czasem trzeba stracić wszystko, żeby zobaczyć, co zostało. Ja zostałem. ⸻ Zwrotka 1 Obiecałaś mi świat, został pył i beton. Ja robiłem nadgodziny, ty robiłaś problem nocą. Wracałem bez siły, z głową pełną hałasu. Chciałem tylko ciszy, a dostawałem nową walkę od razu. Ja za domem, ty za wojną. Ja za jutrem, ty za kolejną burzą. Nie wynoszę brudów, takie mam zasady. Ulica szybko uczy, kto jest swój, a kto fałszywy. Podpaliłaś mój las, myślałaś — koniec historii. Dzisiaj stoję tu dalej, choć zostały same blizny. ⸻ Pre-Chorus I choć wszystko runęło prosto pod nogami, nie zostałem tam, gdzie chcieli mnie zostawić. Każda rana mówi mi, że jeszcze mam siłę iść. ⸻ Refren Choć płonął świat, nie zgubiłem drogi. Niosę blizny na plecach, ale dalej idę w ogień. To, co było za mną, zostawiłem za sobą. Nie dam starym ranom mówić mi, kim jestem. Choć płonął świat, dalej idę przez dym. Z popiołów wstaję, bo wciąż potrafię żyć. ⸻ Zwrotka 2 Za dużo tras, za mało snu. Za dużo twarzy, które znikały, gdy kończył się ruch. Nosiłem ciężar jak kamień na karku. Dzisiaj go zrzucam, bo nie wracam już do startu. Zostało niewiele, ale został honor. Gdy wali się wszystko, to on trzyma pion. Różowe okulary pękły dawno temu. Dzisiaj widzę wyraźnie, komu ufać, a komu nie. Nie wracam do pożarów, które sam ugasiłem. Nie wracam do ludzi, przez których gubiłem siebie. Mam jeszcze drogę, mam jeszcze cel. I kilka osób, dla których warto nieść ten dzień. ⸻ Pre-Chorus 2 Już nie szukam winnych, już nie liczę strat. Zostawiłem w popiele kilka naprawdę ciężkich lat. ⸻ Refren Choć płonął świat, nie zgubiłem drogi. Niosę blizny na plecach, ale dalej idę w ogień. To, co było za mną, zostawiłem za sobą. Nie dam starym ranom mówić mi, kim jestem. Choć płonął świat, dalej idę przez dym. Z popiołów wstaję, bo wciąż potrafię żyć. ⸻ Bridge Nie mam już pytań, odpowiedzi przyszły same. Nie mam już żalu, bo żal niczego nie naprawi. Nie każdy przy stole był gotów zostać do końca. Nie każdy, kto mówił „bracie”, znał ciężar tego słowa. Tak mnie nauczyło życie. Tak mnie nauczyła ulica. ⸻ Refren Finał Choć płonął świat, nie zgubiłem drogi. Niosę blizny na plecach, ale dalej idę w ogień. To, co było za mną, zostawiłem za sobą. Nie dam starym ranom mówić mi, kim jestem. Choć płonął świat, dalej idę przez dym. Z popiołów wstaję, bo jeszcze umiem żyć. ⸻ Outro (męski chór, wiolonczela, samotne skrzypce) Nie zgubiłem drogi. Nie zgubiłem siebie. Choć płonął świat… dalej idę.

