[Zwrotka 1] Spotkałem cię przypadkiem w kawiarni sprzed wielu lat, ten sam stolik przy oknie, lecz trochę zmienił się świat. Ty miałaś płaszcz jak dawniej i uśmiech, który dobrze znam, przez chwilę znów byliśmy młodzi, choć tyle zim minęło nam. [Refren] Jeszcze ten jeden raz spójrz na mnie tak jak wtedy, jakby nie było tych lat, tych pożegnań i odpowiedzi. Jeszcze ten jeden raz nie pytaj, co zabrał nam czas, niech stary gramofon gra, jakby świat znów należał do nas. [Zwrotka 2] Spytałaś: „Jak ci się żyje?” Odpowiedź zgubiła się gdzieś, bo jak opowiedzieć w minutę te wszystkie minione dnie? Na twojej dłoni obrączka, na moich skroniach już biel, a jednak w twoich oczach zostało coś z tamtych chwil. [Refren] Jeszcze ten jeden raz spójrz na mnie tak jak wtedy, jakby nie było tych lat, tych pożegnań i odpowiedzi. Jeszcze ten jeden raz nie pytaj, co zabrał nam czas, niech stary gramofon gra, jakby świat znów należał do nas. [Most] A potem ktoś puścił piosenkę, tę samą, pamiętasz ją? Podałem ci rękę nieśmiało: „Zatańczysz ostatni raz?” Za oknem padał cichy deszcz, ulice tonęły we mgle, a my przez trzy krótkie minuty znów mieliśmy siedemnaście lat. [Zwrotka 3] Nie było wielkich obietnic, nie padło „zostań” ni „wróć”, bo każde z nas miało już życie i własną przed sobą podróż. Przy drzwiach spojrzałaś za siebie: „Dobrze cię było znów znać”. A ja zostałem przy oknie, patrząc, jak odchodzisz w świat. [Refren finałowy] Jeszcze ten jeden raz czas cofnął wskazówki zegara, jeszcze ten jeden raz byłaś tą dziewczyną co dawniej. Lecz stary gramofon zamilkł i świt zgasił światła miasta, zostało tylko wspomnienie i miłość, co nie chciała zgasnąć. [Outro] Może za następnych kilka lat los znów pomyli nasze drogi… A wtedy bez żadnych pytań zatańczymy jeszcze raz.
