ЗрАнку, ў госцi, ды на свЯта, ЗавiтАў да цЁщы зяць. ЦЁща вельмi была рада ЗЯця у сябе прынЯць. ЦЁща клёцкi згатавАла, Каб зяцькА пачаставАць. ЧАрку горкай налiвала, Тыя клЁцкi праганЯць. ДОсыць зяць наЕўся клЁцак. ЦЁща ж, вЕдай, падаЕЕ….! - Не магу, не мЕю мОцы… СтрАўнiк мой ужо здаЕЕ…. Але цЁща наступАе: - Зъеш, зяцЁк, ящэ аднУ! Зъеш дражЭнькi, запрашАю… За дачкУ цi за радню! Зяць на цЁщу узлавАўся. - Слухай , цЁща, што скажу: ў рОце клЁцку я дзяржУ, Бо гарАчая. СтужУ. А на той, што зъеў я пЕршай - З паў гадзИны ў жо сяджУ!
Comments are disabled on this song