[Recitativo lento] Z portalu światła... wychodzi cień. Z nieba spada człowiek — bez imienia. Pomarańczowa ziemia pulsuje jak sen, a głos — pradawny — szepcze: „Obudź się, Draconusie" [Aria I – Il Risveglio del Drago] Zielona łuska błyszczy w kodzie, stalowy oddech budzi ogień. Nie pamięta, kim był, lecz czuje, że pamięć to echo sprzed ery światła. Trzy krainy drżą w ciszy, cztery klucze czekają. „Idź, wojowniku, połącz człowieka i smoka w jedno." [Recitativo moderato] Zejście w dół — jaskinie, śluz, chłód. Terrortoad czai się w cieniu. Bonce Blobs jak sny z plazmy, rozpływają się w płomieniach. Każdy krok — dźwięk POKEY-a, jak serce gry. [Aria II – Il Primo Artefatto] Wśród stalaktytów błyszczy pierścień, Diamentowy Krąg — klucz do prędkości. Draconus chwyta go dłonią ze stali, światło rozlewa się po ekranie duszy. „Pierwszy dar – ruch. Czas stanie się twoim sprzymierzeńcem." [Recitativo rubato] Woda zalewa korytarze. Człowiek by utonął, ale smok zna głębię. Draconus przemienia się — ciało błyszczy srebrzyście. Draconiut rodzi się w pianie. [Aria III – Aqua Lungs] Oddycham w toni, żyję w zimnie, bicie serca oceanu. Druga moc — tlen i sen, drugie życie pod wodą. „Teraz możesz płynąć, tam, gdzie człowiek nie śnił." [orchestra] [Recitativo agitato] Na północ prowadzi ścieżka stali. Cytadela — zimna, jak wspomnienie maszyn. Strażnicy padają w rytmie werbla. Power Sword błyszczy, trzeci klucz zaiskrzył. Jeszcze jeden — Amulet w ogniu. [Duetto – Draconus et Bestia] (POKEY akompaniuje, YM2612 gra lament skrzydeł) — „Zrodzony z kodu, przychodzisz po mnie?" — „Nie, Bestio. Przychodzę po siebie." Zderzenie tytanów, smok i cień, ogień i piksel, człowiek i mit. [Aria Finale – L'Amuleto e il Ritorno] Cztery artefakty świecą jak gwiazdy. Pierścień, Lungs, Miecz i Amulet. Każdy ton — wspomnienie dzieciństwa, każda nuta — dom, którego już nie ma. Tyrant Beast upada, planeta śpiewa dźwiękiem POKEY. „Draconus — już nie człowiek, lecz harmonia między epokami." [Recitativo dolente] Światło znika. Czy to sen, czy koniec gry? Czy powrót? Czy śmierć? POKEY gra ostatni akord — YM2612 odpowiada łzą. [Aria Ultima – Amore e Ricordo] W gwiazdach widzi dziecko z joystickiem. Mały świat, mały ekran, wielkie sny. To był on — zawsze on. Człowiek, smok, piksel i nuta. Miłość zamieniona w kod. Draconus — pamięć w dźwięku. I muzyka trwa. [Fine]
