(Whao-whao-oh) **[Verse 1]** ตีสาม ถนนยังไม่หลับ เครื่องยนต์คำรามแทนเสียงนาฬิกา กาแฟแก้วเดิมวางข้างเกียร์ ปลายทางอยู่ไกล...แต่บ้านไกลกว่า ในกระเป๋าหน้า มีรูปใบเล็ก รอยยิ้มของลูกยังเหมือนวันนั้น ทุกครั้งที่ไฟแดงบังคับให้หยุด ฉันก็หยิบรูปนั้นขึ้นมาดู **[Pre-Chorus]** ถนนยาวแค่ไหนก็วัดได้ แต่ความคิดถึงไม่มีหลักกิโลเมตร (Whao-whao-oh) **[Chorus]** ฉันขับผ่านคืนที่ยาวที่สุด เพื่อให้ลูกตื่นมาในเช้าที่ดีกว่า ทุกกิโลเมตรที่ล้อหมุนไป คือความหวังที่ส่งกลับบ้าน ดาวบนฟ้าอยู่ไกลเกินเอื้อม แต่ลูกคือดาวที่นำทางหัวใจ ต่อให้ถนนไม่มีวันสิ้นสุด ฉันก็จะขับ...จนได้กลับไปกอดเธอ (Whao-whao-oh) **[Verse 2]** บางเมืองมีแต่ป้ายชื่อผ่านตา ไม่มีเวลาแม้แต่จะเดินดู ชีวิตฉันจำได้แค่ปั๊มน้ำมัน กับเสียงโทรศัพท์ก่อนลูกเข้านอน "พ่อ...เมื่อไหร่จะกลับ?" คำถามสั้น ๆ ทำให้เงียบไปทั้งคืน ฉันตอบเพียงว่า "อีกไม่นานนะ" แม้ไม่รู้ว่าวันนั้นคือเมื่อไร **[Bridge]** ฉันไม่ได้ขับรถเพราะรักถนน แต่เพราะปลายทางของทุกเที่ยว คือรอยยิ้มที่รออยู่หน้าบ้าน (Whao-whao-oh) **[Final Chorus]** ฉันขับผ่านฝน ผ่านลม ผ่านคืนยาว ฝากหัวใจไว้กับทุกเส้นทาง ถ้าความรักวัดกันด้วยระยะทาง คงไม่มีใครรักลูกได้ไกลเท่านี้ สักวันหนึ่ง...จะไม่มีแค่เสียงโทรศัพท์ จะไม่มีแค่รูปถ่ายในกระเป๋า จะมีเพียงอ้อมกอดของลูก เป็นปลายทาง...ของการเดินทางทั้งหมด (Whao-whao-oh)
