„Woda i Krew” – słowiańsko-metalowy hymn o 1920 roku (dynamic)

[Intro — szept nad wodą, narastający szum rzeki i bębnów] Płynie Wisła, płynie… niesie bój i cień. Stań przy moim brzegu — usłysz, co mówi krew. [Zwrotka I — ciężki riff, miarowy wokal] Nad ranem mgła jak całun spadła na pola, Czerwony sztandar niesie wschodni wiatr. A ziemia drży jak serce, które woła, Zanim stal spojrzy w stal i spłonie świat. Młodzi idą — nie z rozkazu, lecz z potrzeby, Z krzykiem wolnych ludzi, których nie da się złamać. A Wisła szepcze: „Stańcie, synowie tej ziemi — Bo gdy pęknie wasz mur, Europa w mrok odpłynie!” [Refren — Power Metalowy wykop, podwójna stopa] Woda i krew! Niech płynie pieśń o tych, co noc odsunęli w cień. Woda i gniew! Gdy runął wschodu miecz, to Polska wstała jeszcze raz. Woda i krew! Na brzegach Wisły brzmiał żołnierzy oddech, krok i śpiew. Woda i gniew! Zrodzony z serca dusz — cud, którego nie zrozumiał świat. [Zwrotka II — szybkie tempo] Pod Radzyminem huk, jakby piekło się otwarło, A jednak w oczach chłopców płonął świt. Dym zdusił słońce, lecz serce biło twardo, Bo każdy wiedział dobrze, że nie ma gdzie się skryć. Piłsudski ruszył z flanki jak piorun zza chmury, Wódz pośród ludzi — bez tronów i bez koron. Gdy ruszył atak, ziemia zerwała kajdany, A Wisła krzyknęła głosem dawnych wojów: [Refren] Woda i krew!... (powtórzenie) [Bridge — Zwolnienie, folkowe instrumenty, męski chór a capella + bębny] Stań, bracie, w kręgu, w imię wolnych lat. Bij w bęben ziemi — niech usłyszy świat. Bogowie przodków niosą was przez noc, Gdzie woda daje dar... i miecz... i moc! (Instrumentalne solo — połączenie gitary elektrycznej i motywów ludowych) [Zwrotka III — Epicka recytacja przechodząca w krzyk] Ja — Wisła — widziałam śmierć i odrodzenie, Słyszałam wycie wrogów, widziałam ich cień. Lecz gdyście przyszli Wy, złączeni w jedno plemię, Wiedziałam, że ta ziemia... nie odda się w niepamięć! [Refren finałowy — Maksymalna moc, chóry + orkiestra symfoniczna] Woda i krew! Gdy uderzył Wschód, Wy staliście ponad nim jak mur! Woda i gniew! I nawet Bogom w górze drżał świat, gdy brzmiał wasz szturm! Woda i krew! Na brzegach Wisły wojna ścichła, lecz legenda trwa — Woda i gniew! Bo tam, gdzie Polska żyje, nie przejdzie nigdy żadna noc! [Outro] (Wyciszenie, tylko szum wody i jeden akord gitary) ...nie przejdzie noc.