Bhaja Govindam — The Call That Awakens the Soul

🌿✨ Bhaja Govindam — The Call That Awakens the Soul 🌿✨ 🕉️ Bhaja Govindam is a timeless spiritual hymn composed by Adi Shankaracharya (788—820 BC) — a powerful call to awaken from illusion and turn toward the eternal. 🌿✨ In this epic rendition, the voice of the teacher leads the way, while a great chorus responds like a living wave of souls moving toward truth. 🌿✨ The music flows with energy and light — like a sunlit path where wisdom walks among people. 💫 This is not only a chant — it is a movement, a reminder, a return. 💫 May this sacred sound bring clarity to the mind, strength to the heart, and light to the path. ✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ 🌿✨ Bhaja Govindam — Зов, пробуждающий душу 🌿✨ 🕉️ «Бхаджа Говиндам» — это духовный гимн, написанный философом и духовным учителем Ади Шанкарачарьей (788—820 гг. н.э.). 🌿✨ Это мощный призыв пробудиться от материальных иллюзий и обратиться к познанию своего вечного "я". 🌿✨ В этом эпическом исполнении голос учителя указывает путь, а мощный хор откликается, словно живая волна душ, движущихся к истине. Музыка льется энергией и светом — подобно залитой солнцем тропе, где мудрость ходит среди людей. 💫 Это не просто песнопение — это движение, напоминание, возвращение. 💫 Пусть этот священный звук принесет ясность уму, силу сердцу и свет на жизненном пути. ✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ ✨✨ 🌿✨ भजगोविन्दं भजगोविन्दं गोविन्दं भज मूढमते । संप्राप्ते सन्निहिते काले नहि नहि रक्षति डुकृञ्करणे ॥ १ ॥ मूढ जहीहि धनागमतृष्णां कुरु सद्बुद्धिं मनसि वितृष्णाम् । यल्लभसे निजकर्मोपात्तं वित्तं तेन विनोदय चित्तम् ॥ २ ॥ नारीस्तनभरनाभीदेशं दृष्ट्वा मागामोहावेशम् । एतन्मांसवसादिविकारं मनसि विचिन्तय वारं वारम् ॥ ३ ॥ नलिनीदलगतजलमतितरलं तद्वज्जीवितमतिशयचपलम् । विद्धि व्याध्यभिमानग्रस्तं लोकं शोकहतञ्च समस्तम् ॥ ४ ॥ यावद्वित्तोपार्जनसक्तस् तावन्निजपरिवारो रक्तः । पश्चाज्जीवति जर्जरदेहे वार्तां कोऽपि न पृच्छति गेहे ॥ ५ ॥ यावत्पवनो निवसति देहे तावत्पृच्छति कुशलं गेहे । गतवति वायौ देहापाये भार्या बिभ्यति तस्मिन्काये ॥ ६ ॥ बालस्तावत्क्रीडासक्तः तरुणस्तावत्तरुणीसक्तः । वृद्धस्तावच्चिन्तासक्तः परे ब्रह्मणि कोऽपि न सक्तः ॥ ७ ॥ का ते कान्ता कस्ते पुत्रः संसारोऽयमतीव विचित्रः । कस्य त्वं कः कुत आयातः तत्त्वञ्चिन्तय तदिह भ्रातः ॥ ८ ॥ सत्सङ्गत्वे निस्सङ्गत्वं निस्सङ्गत्वे निर्मोहत्वम् । निर्मोहत्वे निश्चलतत्त्वं निश्चलतत्त्वे जीवन्मुक्तिः ॥ ९ ॥ वयसि गते कः कामविकारः शुष्के नीरे कः कासारः । क्षीणे वित्ते कः परिवारः ज्ञाते तत्त्वे कः संसारः ॥ १० ॥ मा कुरु धनजनयौवनगर्वं हरति निमेषात्कालः सर्वम् । मायामयमिदमखिलं हित्वा ब्रह्मपदं त्वं प्रविश विदित्वा ॥ ११ ॥ दिनयामिन्यौ सायं प्रातः शिशिरवसन्तौ पुनरायातः । कालः क्रीडति गच्छत्यायुः तदपि न मुञ्चत्याशावायुः ॥ १२ ॥