
๐ฏ๐๐๐โด ๐ฅ๐ถ
Ostatni raz dotykam twoich rฤ k, Zanim ten ลwiat pochลonie mgลa. Zegar zaciska lodowatฤ pฤtlฤ, Wiฤcej nas nie bฤdzie, tylko ja. Cienie na ลcianie rysujฤ nasz koniec, Wspรณlny oddech topnieje w ciemnoลci. Dzisiaj jeszcze pลonฤ nasze dลonie, Jutro... zgliszcza i brak miลoลci. [Refren โ blast-beaty, ลciana przeszywajฤ cego shoegaze'owego haลasu i krzyk wokalisty] Dzisiaj... jesteลmy obok, Ciaลo przy ciele, czas zatrzymaล bieg. Jutro... zostanฤ ze sobฤ , Przez czarne ลzy, przez wieczny ลnieg! Dzisiaj to my, dzisiaj to my... Jutro โ tylko ja w krainie zgubionej mgลy! Zostanie tylko echo w pustym pokoju, Zapach twoich wลosรณw na zimnej poduszce. Rozrywam pierล, szukam twojego spokoju, Ale wiatr juลผ niesie mojฤ samotnฤ duszฤ. Patrzฤ w twoje oczy โ widzฤ w nich przepaลฤ, Wiem, ลผe o ลwicie nie bฤdzie juลผ nas. Zostaje tylko ta dลuga, ciemna ลlepota, I noc, co na zawsze odbiera nam czas. [Refren โ maksymalna intensywnoลฤ, ลciana dลบwiฤku, krzyk peลen rozpaczy] Dzisiaj... jesteลmy obok, Ciaลo przy ciele, czas zatrzymaล bieg. Jutro... zostanฤ ze sobฤ , Przez czarne ลzy, przez wieczny ลnieg! Dzisiaj to my, dzisiaj to my... Jutro โ tylko ja! [Outro โ powolne wygaszanie gitar, szum deszczu lub wiatru, narastajฤ cy ambient] Tylko ja... Zegary milknฤ . Zostaje chลรณd. Nie ma nas. Jutro... Tylko... Ja...

