[Outro] สามนาฬิกา ฉันปิดไฟแล้วหลับตา วันนี้ผ่านไปอีกวัน ไม่มีอะไรติดตัวไป นอกจากสิ่งที่เรียนรู้ [Verse 3 ] สี่ทุ่มสี่สิบห้า นั่งมองดาวจากระเบียง คิดถึงคำพูดที่หลุดไป บางอย่างแก้ไขไม่ได้ แต่พรุ่งนี้ยังเริ่มใหม่ได้เสมอ [Pre-Chorus ] ทุ่มสิบนาที พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ความสำเร็จก็ลับตาม สิ่งที่เคยยิ่งใหญ่เมื่อเช้า คืนนี้กลับเป็นเพียงความทรงจำ [Chorus] เมื่อมองย้อนกลับไป ชีวิตไม่เคยเดินเป็นเส้นตรง ทุกคำตอบที่ได้วันนี้ เคยเป็นคำถามเมื่อวาน เรารู้ค่าของเวลา ตอนมันเดินผ่านไปแล้ว เหมือนหนังสือที่อ่านจบ จึงเข้าใจหน้าแรก [Verse 2] บ่ายสองครึ่ง กินข้าวกับเพื่อนเก่า หัวเราะกับเรื่องเดิมๆ สุดท้ายสิ่งที่จำได้ ไม่ใช่อาหาร...แต่คือคน [Verse 1] เก้าโมงสิบห้านาที รีบขึ้นรถ รีบทำงาน รีบจนลืมมองต้นไม้ ชีวิตวิ่งเร็วเหลือเกิน จนลืมว่ากำลังใช้ชีวิต [Intro] หกโมงเช้า นาฬิกาปลุกดังขึ้น ฉันลืมตารับวันใหม่ ไม่รู้เลยว่าคืนนี้ จะเข้าใจตัวเองมากขึ้น [Bridge] ถ้าชีวิตเขียนจากหน้าสุดท้าย เราอาจไม่รีบโกรธกัน เพราะทุกการจากลา เคยเริ่มจากการพบกัน ทุกคืนที่ร้องไห้ เคยเป็นเช้าที่สดใส ทุกยอดเขาที่ภูมิใจ เคยเป็นก้าวแรกที่สั่นเทา [Final Chorus] เมื่อมองย้อนกลับไป ไม่มีวันไหนไร้ความหมาย แม้วันที่ดูธรรมดา ก็เป็นบทหนึ่งของชีวิต เราไม่อาจแก้อดีต แต่เลือกความหมายของมันได้ บางทีชีวิตก็เหมือนไดอารี่... ที่ต้องอ่านจากหน้าสุดท้าย จึงจะเข้าใจหน้าแรก [Outro] คืนนี้จบลงแล้ว... พรุ่งนี้เช้า... คือหน้าแรกของเรื่องราวบทใหม่.
