ROCKSTAR

Trap/emo‑rap with ambient, cloud‑trap, lo‑fi, and experimental hip‑hop elements, tempo around 135 BPM, hard 808s, punchy kicks, deep sub‑bass, and crisp hi‑hats, Layered synths, atmospheric pads, soft reverb, subtle vinyl crackle, cinematic textures creating a nighttime city vibe with emotional depth, Rap vocals, aggressive yet introspective, with melodic autotune, slight pitch-shifts, echo, and delay on key lines, Sound: dark but glossy, moments of gold shimmer, emotional melodic chorus with layered harmonies and gospel‑choir accents, Style: modern hip‑hop with artistic twist, raw production, dynamic transitions, spatial effects, lo‑fi textures blended with polished mastering, moody and cinematic mood, dramatic tension, immersive atmosphere, layered percussion, evolving synths, wide stereo field, subtle background textures, deep bass energy, rich harmonic layering, polished and cinematic mixing

intro:
fLexI

Verse 1:
telewizja mówi rock star,
dziewczyny mówią porn star,
Billboard krzyczy GOAT — AH!
Cartier mówi: "czas to złoto", więc my idziemy brać-brać

Wielkie ekrany — nowa popita, nowa popita (ahh)
Ona kocha ciepło, “Stronger with You” ją upija
Versace, Versace — jej ulubiona amunicja
Mała skąd ta mina? Przecież taka była wizja

Nie mam czasu na ciebie, nawet nie mam go dla siebie 
biegam ciągle w kółko, budująć swoje dziedzictwo
Dla ciebie to jest chwila, mną kieruje moja wizja
nie zgrywaj dowcipnisia, w RMF FM(fm)

ja mam na sobie ICE za twoje trzy pen-sje
Endorfina mnie niesie, intuicja — dzięki, wchodzę wyżej, wyżej, wyżej!
(YEAH!)

Hook:
telewizja mówi na mnie rock star, 
dziewczyny mówią porn star 
Bilboard mówi GOAT ah!
wybieram sobie name tag!

Chorus:
O Boże, wiem, że bywam głupi — yoo,
kiedyś tylko marzyłem, teraz mam już mono-pol
Nie patrzę na tych ludzi, robię własny show,
od zera do legendy — no bo kto jak nie ja, no-no-no?

O Boże, wiem, że bywam głupi — yoo,
kiedyś tylko marzyłem, teraz mam już mono-pol
Nie patrzę na tych ludzi, robię własny show,
od zera do legendy — no bo kto jak nie ja, no-no-no?

Verse 2:
Wbiegam w drugą zwrotę jakbym wbiegał w własne niebo,
flow mi pęka w dłoniach — chyba znowu złamałem tempo.
Niby mówią: „to nie możliwe”, ale ziomek, patrz na dzieło —
robię trap, co łamie prawa, których jeszcze nie odkryto.

Kiedy wbitam na ten bit, to jakbym wbijał w niego kod,
jakby każda moja sylaba rozbijała tu Microsoft.
Mam te linijki przeplatane jak DNA i antidot,
robię brzmienie tak pierdolone, że sam Kanye mówi "God".

Nie ma we mnie kalkulacji — każdy wers to eksplozja,
gdzieś pomiędzy sercem, wersem, wersem serca jest symbioza.
Kiedy oni gadają dużo, ja im robię demonstrację —
jak się składa trap, gdy nie potrzeba imitacji.

Mam tę jazdę, mam tę fazę, mam tę pasję — patrz jak płonę,
każda cząstka mnie jest w rytmie, tak jak tarcza z Metronome.
Kiedy wchodzę z moim wokalem, to jak wejście w syntezę —
oni mają tylko wersy, ja mam wizję — różna przestrzeń.

Nie ma limitów, gdy to robię, mam to w sobie jak tlen,
każdy mój projekt ma poziom, co się wbija ponad trend.
A jak pytasz: „kto to zrobił?”, to odpowiedź zawsze: „ten”,
który w refrenie no-no-no wznosi siebie ponad sen.

Mono-pol, bo to ja tu kontroluję cały dźwięk,
tylko moje własne demo jest tu w stanie zrobić break.
Nie potrzeba mi tu fejmów, nie potrzeba żadnych nazw —
skoro każdy nowy wers wygląda, jakby pisał go sam Bóg — YEAH.

Hook:
telewizja mówi na mnie rock star, 
dziewczyny mówią porn star 
Bilboard mówi GOAT ah!
wybieram sobie name tag!

outro:
yeah, lecę ponad nimi, ponad sobą, ponad normą,
ciągle gonię lepszą wersję siebie — to już forma.
mono-pol na swoje życie, mono-pol na każde słowo,
nie musiałem nic udawać, żeby wejść tu jak z ikoną.

robię show, robię glow, robię flow jakbym miał tron,
każdy błąd przerobiłem w złoto — alchemiczny mój protokół.
kiedy słyszysz no-no-no, to już znasz ten mój kod,
tu jest LI — nowy level, nowy vibe i nowy lot.

3199/7500

intro: fLexI Verse 1: telewizja mówi rock star, dziewczyny mówią porn star, Billboard krzyczy GOAT — AH! Cartier mówi: "czas to złoto", więc my idziemy brać-brać Wielkie ekrany — nowa popita, nowa popita (ahh) Ona kocha ciepło, “Stronger with You” ją upija Versace, Versace — jej ulubiona amunicja Mała skąd ta mina? Przecież taka była wizja Nie mam czasu na ciebie, nawet nie mam go dla siebie biegam ciągle w kółko, budująć swoje dziedzictwo Dla ciebie to jest chwila, mną kieruje moja wizja nie zgrywaj dowcipnisia, w RMF FM(fm) ja mam na sobie ICE za twoje trzy pen-sje Endorfina mnie niesie, intuicja — dzięki, wchodzę wyżej, wyżej, wyżej! (YEAH!) Hook: telewizja mówi na mnie rock star, dziewczyny mówią porn star Bilboard mówi GOAT ah! wybieram sobie name tag! Chorus: O Boże, wiem, że bywam głupi — yoo, kiedyś tylko marzyłem, teraz mam już mono-pol Nie patrzę na tych ludzi, robię własny show, od zera do legendy — no bo kto jak nie ja, no-no-no? O Boże, wiem, że bywam głupi — yoo, kiedyś tylko marzyłem, teraz mam już mono-pol Nie patrzę na tych ludzi, robię własny show, od zera do legendy — no bo kto jak nie ja, no-no-no? Verse 2: Wbiegam w drugą zwrotę jakbym wbiegał w własne niebo, flow mi pęka w dłoniach — chyba znowu złamałem tempo. Niby mówią: „to nie możliwe”, ale ziomek, patrz na dzieło — robię trap, co łamie prawa, których jeszcze nie odkryto. Kiedy wbitam na ten bit, to jakbym wbijał w niego kod, jakby każda moja sylaba rozbijała tu Microsoft. Mam te linijki przeplatane jak DNA i antidot, robię brzmienie tak pierdolone, że sam Kanye mówi "God". Nie ma we mnie kalkulacji — każdy wers to eksplozja, gdzieś pomiędzy sercem, wersem, wersem serca jest symbioza. Kiedy oni gadają dużo, ja im robię demonstrację — jak się składa trap, gdy nie potrzeba imitacji. Mam tę jazdę, mam tę fazę, mam tę pasję — patrz jak płonę, każda cząstka mnie jest w rytmie, tak jak tarcza z Metronome. Kiedy wchodzę z moim wokalem, to jak wejście w syntezę — oni mają tylko wersy, ja mam wizję — różna przestrzeń. Nie ma limitów, gdy to robię, mam to w sobie jak tlen, każdy mój projekt ma poziom, co się wbija ponad trend. A jak pytasz: „kto to zrobił?”, to odpowiedź zawsze: „ten”, który w refrenie no-no-no wznosi siebie ponad sen. Mono-pol, bo to ja tu kontroluję cały dźwięk, tylko moje własne demo jest tu w stanie zrobić break. Nie potrzeba mi tu fejmów, nie potrzeba żadnych nazw — skoro każdy nowy wers wygląda, jakby pisał go sam Bóg — YEAH. Hook: telewizja mówi na mnie rock star, dziewczyny mówią porn star Bilboard mówi GOAT ah! wybieram sobie name tag! Chorus: O Boże, wiem, że bywam głupi — yoo, kiedyś tylko marzyłem, teraz mam już mono-pol Nie patrzę na tych ludzi, robię własny show, od zera do legendy — no bo kto jak nie ja, no-no-no? outro: yeah, lecę ponad nimi, ponad sobą, ponad normą, ciągle gonię lepszą wersję siebie — to już forma. mono-pol na swoje życie, mono-pol na każde słowo, nie musiałem nic udawać, żeby wejść tu jak z ikoną. robię show, robię glow, robię flow jakbym miał tron, każdy błąd przerobiłem w złoto — alchemiczny mój protokół. kiedy słyszysz no-no-no, to już znasz ten mój kod, tu jest LI — nowy level, nowy vibe i nowy lot.

0/500