Kevrina’ya uzanan eller kırılsın

[Chorus] Ben Dinamit Kenan, devrimde aşkın yargıcıyım Barikatta yoldaş, meydanda halkın avcısıyım Kevrina’ya uzanan eller kırılsın, ahdım kan Ben aşkı manifesto yapan adamım, Dinamit Kenan [Instrumental Solo] [Verse] Sis basmazken bile gözler kör, meydan bomboş Yürek işgal altında, duvar yazısı tek yoldaş Aygün’ün iç yangını, Deniz’in kaşında kavga Halk savaşı kalpte, mermi değil, sevda damla damla Burjuva rüyası değil bu, kitle çizgisiyle sar Sloganlar sokakta, gözyaşı taşır marşlar Küçük burjuva korkusunu çiğnerken yürür ayaklar Kevrina’nın gülüşü, devrimin şafak bayraklar [Instrumental Solo] [Verse] Seko’nun yumruğu bildirinin kâğıdını deler Taylan’ın kelimeleri burjuva mitini deler Sınıf bilinci damarda, aşk bir kolektif üretim Yoldaşlık omuz omuza, devrimci romantizm ‘Aşk devrim değildir’ diyenler çöker, Çünkü her öpüş bir isyan, her bakış bir barikattır kökler Faşizmin gölgesine, Kevrina’nın nefesi düşer O nefes halkın iradesi, düşmana çelikten dişler [Chorus] Ben Dinamit Kenan, devrimde aşkın yargıcıyım Barikatta yoldaş, meydanda halkın avcısıyım Kevrina’ya uzanan eller kırılsın, ahdım kan Ben aşkı manifesto yapan adamım, Dinamit Kenan [Instrumental Solo] [Verse] Cihangir arka sokakta oturum, sözde nötr duygu Ama Kevrina’nın gözyaşı nötr değil, kanla yoğrulmuş vurgu ‘Travma’ diyenlerin diline devrim ateşi sür Sömürüye karşı aşk, en keskin devrimci kür Tarihsel materyalizmle sarılı iki kalp Sosyalist gerçekçilikle çizilmiş bir talep Alt yapı üst yapıyı aşk ile deler geçer Çünkü aşk da sınıf gibi zinciri kırar, direnir, seçer [Instrumental Solo] [Verse] Tophane duvarına çizilen iki çift göz Biri şafak gibi yeşil, biri yas gibi köz O duvar kitle örgütlenmesi, o çizgi halk meclisi Yürekteki proletarya diktatörlüğü sessiz isyanın sesi Artı-değer değil burada konuşulan, değer üstü değer Çünkü halk kültüründe Kevrina bir işçi şiiridir meğer O şiir sokak afişinde, megafonda yankı Kitle seferberliği bu; aşkı inkâr edenler yandı [Chorus] Ben Dinamit Kenan, devrimde aşkın yargıcıyım Barikatta yoldaş, meydanda halkın avcısıyım Kevrina’ya uzanan eller kırılsın, ahdım kan Ben aşkı manifesto yapan adamım, Dinamit Kenan [Instrumental Solo] [Verse] Sustuklarında bile bağırır o kalp, kitleler duyar Çünkü romantizm burada devrimci ahlakla uyar Demokratik merkeziyetçilik gibi sıkı sarılır Direniş şiiri gibi yavaş ama derinden darılır Halk savaşı cephesinde aşk bir mevzi kurar O mevzide Kevrina, yoldaşın canına can katar Ve biz o canı koruruz, öfkeyle değil sevdayla Çünkü sevda burda en sert taşla yontulur halkla [End] [End]