Er komt een tijd dat je belandt in niemandsland Er is niks Er gebeurt niks Je gaat niet vooruit Maar ook niet achteruit Je probeert wat Het gaat niet Je snapt het Maar je voelt je machteloos De krachtpatser De eeuwige strijder De doordoener Die is weg Echt weg Ineens Omdat zij te lang door gegaan is Rekken tot er geen rek meer was Totdat haar werk geen werk meer was Totdat haar werk een marteling werd Ineens was het op Echt op Maar zelfs toen Ging zij door Door tot ze niet meer kon Ze was op, klaar, gemangeld... Een jaar later Na vele pogingen vanuit haarzelf Is er niks Bedrijven poeieren je af Ontwijken serieuze sollicitaties Een dag meelopen eindigt in teleurstelling Om dan te realiseren dat het anders moet Maar hoe Niemand wil een gewond dier Een gewond dier welke nog niet opgegeven is Dat weet ik Dat weten mijn naasten Maar verder niemand Hoe verder Geen idee Ik weet het niet meer Echt niet meer Dus laat maar Ik zie het wel En ook dan Zie ik het wel voorbij gaan... Maar opgeven Niet
