Poot at Pag-ibig Sa dilim ng poot,ang apoy ay nag-aalab, Mata sa mata, ang alab na laganap. Alitan ay sumisiklab, naglalagablab na sigaw, Ngunit sa silong ng pag-ibig, lahat ay nagiging tahimik na larawan. Pagsanib ng mga anino, nag-aaway sa ating isip, Sa bawat ulap ng galit, puso'y sinisipsip. Ang agos ng likido, sa bawat pagtibok ay ragasa, Sa kabila ng sakripisyo, pag-ibig ang tadhana. (Instrumental Section) [Guitar solo, progressive time signature shifts, rising intensity] (Synths weaving ethereal soundscapes) Sa likod ng rehas ng puot, ang pag-ibig ay umaangat, Kahapon at bukas, sa ating pagkakabilang. Bawat pagkakamali, isang sigaw ng pagsisisi, Ngunit sa mga yakap, naroon ang ating pagsalungat. Ang hininga ng oras, dahan-dahang lumalayo, Naghuhumiyaw ang dagat, tadhana’y di matawid ng budhi. Pag-ibig ay liwanag sa madilim na gabi, Nasaan ka man, kinang mo’y hindi mababali. (Instrumental Bridge) [Piano interlude, soft yet tension-filled, leading to explosive crescendo] (Back to heavy riffs, rapid drumming) Sa huli, sa digmaan, ang pag-ibig ang laging nananaig, Kahit ikaw at ako, sa galit tayo'y nag-aaway. Subalit tuturuan ng takot ang mga puso ng dahan-dahan, Dahil sa galit, ating natutunan ang tunay na halaga ng pagmamahal. (Persistent build-up) [Guitar and synth entwining, leading to final, explosive conclusion] Pag-ibig, nagtatakip sa aming mga pagkakamali, Sa ngalan ng pagkakaisa, dala ang apoy ng poot, kami’y mag-uumapaw at lalapit.
