(Intro) Lekker dan 't is weer zover De blaad're, de regen... en die wind Tja En dan voel je 't, hè Dan voel je 't toch net effe anders (Vers 1) De regen jaagt over het Spuiplein De tram rijdt leeg door de stad Ik loop hier alleen, weet niet wat ik mot 't Is oktober... ach, 't is wat het is De bomen staan troosteloos te wachten op wat komt Zal ik weer naar huis toegaan? Nee, ik loop wel door, want De lichten van thuis branden niet voor mij D'r is daar niemand die op me wacht Echt, niemand die mij verwacht (Voorrefrein) Maar dan zie ik m'n kroegie, de gordijnen gaan dicht De waard die kent me, en kijkt naar m'n gezicht Hij knikt naar de kruk: 'Joh, schuif effe an' 'De rest komt morge wel... voor zover dat kan' (Refrein) Oh, op zulke dagen, dan voel je 't pas echt Dan doet al die liefde die je niet hep je zo slecht Ik proost op de goden, op jou, ouwe maat Op alles wat ooit was, op alles wat later nog gaat Ja, op zulke dagen, dan proosten we op 't leven Op wat me is ontnomen en wat me is gebleven (Vers 2) De waard zet een biertje voor me neer 'Niet zo sip kijke joh, ouwe reus' Hij draait ouwe Toontje, Verlangen of zo En verdomme, daar gaat m'n humeur We lulle over vroeger, de zaak en z'n pa Die hier achter de tap stond, een eeuwigheid terug 'Die ouwe kon zeike, joh,' zegt-ie met een lach 'Maar soms wou ik dat-ie nog effe binne kwam' (Vers 3) Aan 't end van de bar zit Henk met z'n glas Die reed vroeger trams, lijn negen en lijn acht 'Ik heb heel Den Haag zien komme en gaan Maar vraag me niet waar al die jare zijn gebleve' Thuis staat d'r foto nog altijd bij 't raam Hij praat soms nog tegen d'r, gewoon bij d'r naam 'Je mot toch wat, joh,' zegt-ie, 'anders wordt 't zo stil' En dan drinkt-ie d'r eentje... omdat-ie dat wil (Voorrefrein) We zitten daar samen, ieder z'n verhaal De één met lege handen, de ander met een kwaal Maar niemand vraagt hier wie d'r het meeste verloor De waard tapt 'r nog eentje en Toontje zingt door (Vers 4) En Ria zit verderop, vaste plek bij het raam Met een fotootje half uit d'r portemonnee vandaan 'Da's van Scheveningen, zomer achtenzeventig Kijk nou, toen was-ie nog dun en ik nog twintig' Ze lacht om d'r eigen en kijkt effe weg 'Vorig jaar is-ie gegaan, zomaar... pech' Dan stopt ze die foto weer voorzichtig terug 'Maar wat hebben we gelachen, joh... da's toch zat geluk' (Brug) En 't is niet anders, m'n jongen, 't is goed Morge is d'r weer Of niet Of misschien Maar zolang je nog weet wie je mist Zolang je nog lacht om hoe 't vroeger was Zolang je nog iemand hebt om mee te proosten En zolang je hier nog zit met je glas Dan ben je d'r nog Toch? (Slotrefrein) Oh, op zulke dagen, pas dan voel je 't echt Met al die ouwe liefde die je nog bevecht We proosten op de goden, op jou, ouwe maat Op alles wat ooit was, op alles wat later nog gaat Ja, op zulke dagen, dan proosten we op 't leven Op wie ons is ontnomen en op wie nog is gebleven (Tussenstuk) Op Henk en z'n tram Op Ria en d'r foto Op de ouwe van de waard Op iedereen die d'r niet meer is... Op 't leven! (Outro) Beste mense! Praus! En ook voor jou En jou Op 't leven! (End) ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2026. All rights reserved.
