
[Intro – Verweigerung] Non est… non est… Quod promissum fuit numquam advenit. Quod speratum fuit in pulverem abit. Lux ostensa est, sed non data. Ooo— mmm— [Praefatio] Redemptio verbum fuit. Non factum. Non actum. Scriptum est in fide, sed deletum est in tempore. Non peccatum clamat. Non gratia respondet. [Chant I – Der Irrtum] Homo credidit se servandum esse. Homo credidit finem non esse ultimum. Sed via non ducit sursum. Sed porta numquam aperta est. [Responsorium – Verneinung] (Cantor: Ubi est salus?) (Chorus: Non est.) (Cantor: Ubi est lux?) (Chorus: Non est.) [Chant II – Das Gewicht] Peccatum non deletur. Memoria non lavatur. Sanguis non sufficit. Lacrima non mutat. Quod factum est, manet. Quod fractum est, non sanatur. [Interlude – Kalte Vokalise] Ahhh— Ooo— Eeee— (gravis, immobilis) [Chant III – Der leere Himmel] Caelum clausum est sine sigillo. Non custodia, sed vacuum. Nulla manus descendit. Nulla vox vocat. Solum spatium inter nos. [Responsorium – Letzte Hoffnung] (Cantor: Estne via altera?) (Chorus: Non est.) (Cantor: Estne finis mitior?) (Chorus: Non est.) [Chant IV – Der Mensch allein] Homo non damnatur. Homo non salvatur. Homo solus est. Liber sine causa. Vivens sine promisso. Mors venit, non ut iudex, sed ut clausura. [Processio – Endgültigkeit] Dies transit. Anni ruunt. Altaria corruunt. Nomina cadunt. Et verbum redemptio non repetitur. [Chorus – Hypnotische Wiederholung] Non est redemptio. Non est redemptio. Non est redemptio pro nobis. [Chant V – Erkenntnis] Non peccatum vicit. Non malum regnavit. Solum indifferentia. Mundus non curat. Caelum non respondet. Et hoc sufficit ut finis sit. [Finalis – Verweigerung des Trostes] Amen non dicitur. Credo non surgit. Spes non cadit. Spes non fuit. Non est redemptio. [Outro – Nachhall] Non est… non est… Lux non redit. Umbra non pugnat. Solum silentium manet. (Aaa…) (mmm…) (—)

