Bağırırım duvara

[Verse 1] Bitkinim, uyuyamadım dün gece Uyuduğumda bombalar girdi düşlerime Kabus dolu haller, nasıl böyle kötü olabilirler? Şehit ediliyor hep çocuklar ve masum kişiler Bir sonraki bomba kimbilir nerelere düşer? Çömelip odamın köşesinde sardım kardeşimi Sarsılırken durduğumuz bina cinlenmiş gibi Bir gün galip gelecektir ezilenlerin iradesi Kafiyeli güftelerle iade ediyorum bombaları Filistinli zihinleri kırmak isteyen bu zamanları Neler saklıyor acaba kafamda toplanan bulutlar? Ölümcül tehlikede babam gibi ekmek alanlar Onikinci yaşımda dördüncü savaş sürerken Bu aşamada artık korkumu duyamadan uyuşurken Emniyet sağlamak için yapabileceğim hiçbirşey yok Mezarım olur belki burası ama cesaretim var [Chorus] Azat edilsin bu nüfus bir an önce İki milyon kişi mahpus yaşadığı yerde Bağırırım duvara ama değişmez ki öyle İşgal altında yaşamak işte böyle [Verse 2] Analar mücadele için ağıt yakar Beyaz örtülü bedenler sokakta yatar Binalar kül ama zihnim çelikten zırh yapar O zaman bu acılar beni daha az tutar Kiminin yaşam iradesi kırılır, aklı kaçar Teyzem evini kaybetti, hayatı yitti Öldürmedi ama travmatize etti Gökten düşen bombalar onu o gece Kızkardeşim uyuyamadı, ağlamasın diye Havai fişektir dedim, kandırıyordum işte Hani şefkat kandırıyordum işte Hani şefkat? Bu ne kalpsizlik be Canlarımıza karanlık mı çöksün isterler? Suyu da elektriği de saatlerce keserler Koca koca kuleleri devirirler Ama kalemimin gücünü deviremezler Bunları yazmamı engelleyemezler Mikrofondan başka firar hattı kalmadı Çünkü içimi dökebildiğim tek yer burası Şu savaş pilotunun gözüne nasıl uyku girer ki? Biliyor birkaç dakikada şehri altüst edebileceğini Bir düğmeye basarak aileleri boğazlayabildiğini [Chorus] Azat edilsin bu nüfus bir an önce İki milyon kişi mahpus yaşadığı yerde Bağırırım duvara ama değişmez ki öyle İşgal altında yaşamak işte böyle [Solo Outro]